Сакајќи да го примиш блаженството на оние што тагуваат,/ дење и ноќе плачеше непрестајно,/ имајќи го на ум Судниот час,/ затоа, по твојата смрт, утеха на небесата најде/ преподобен Атанасиј./ Дај да плачеме и ние овде и да си ги земеме гревовите, / како да помина бескрајниот плач, ќе помине бескрајниот плач.
* * *