По а҃-мъ стїхосло́вїи сѣда́льны воскрⷭ҇ны, гла́съ а҃:
À la voix du sticheron de la veillee, le glas a sonné :
Samopodoben :
Гро́бъ тво́й сп҃се, во́ини стрегꙋ́щїи, ме́ртвїи ѿ ѡ҆блиста́нїѧ ꙗ҆́вльшагѡсѧ а҆́гг҃ла бы́ша, проповѣ́дающа жена́мъ воскр҃се́нїе. тебѐ сла́вимъ тлѝ потреби́телѧ, тебѣ̀ припа́даемъ воскрⷭ҇шемꙋ и҆з̾ гро́ба, и҆ є҆ди́номꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ.
Ton sepulchrum, militi custodiensi, mortui ex oblitasione angelorum magnificati prophetabant resurrectionem. Te laudamus necessitabilis, ad te nusquam recurrimus a sepultura, et in unum Deum nostrum confugimus.
Ко крⷭ҇тꙋ̀ пригво́ждьсѧ во́лею ще́дре, во гро́бѣ положе́нъ бы́въ ꙗ҆́кѡ ме́ртвъ животода́вче, держа́вꙋ сте́рлъ є҆сѝ си́льне сме́ртїю твое́ю: тебе́ бо вострепета́ша вра́тницы а҆́дѡвы, ты̀ совоздви́глъ є҆сѝ ѿ вѣ́ка ᲂу҆ме́ршыѧ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ чл҃вѣколю́бецъ.
To the Crucifixion thou wast fastened by a generous will, laid in the grave having been found dead, O life-giver; with thy strong death thou didst hold fast: for at thee the gates of hell trembled, thou having raised up from the age of the dead, as the only Lover of mankind.
Бг҃оро́диченъ:
O Theotokos,
Мт҃рь тѧ̀ бж҃їю свѣ́мы всѝ дв҃ꙋ вои́стиннꙋ, и҆ по ржⷭ҇твѣ̀ ꙗ҆́вльшꙋюсѧ, и҆̀же любо́вїю прибѣга́ющїи къ твое́й бл҃гости: тебе́ бо и҆́мамы грѣ́шнїи предста́тельство, тебѐ стѧжа́хомъ въ напа́стехъ сп҃се́нїе, є҆ди́нꙋ всенепоро́чнꙋю.
Mater Tua, Bogorodico, svěmy vsi dvú voistinnu, iže pravilovaju se věra, i imejú ljubov' pribegajušchi k tvojej blagosti: tebe, moje, grěšni predstavitel'stvopreblagaem, tebe stězhal jsem v napaště spasenie, edinu vseneporocnju.
По в҃-мъ стїхосло́вїи, сѣда́ленъ, гла́съ а҃.
Selah. Let us worship with all our strength. Amen.
Подо́бенъ: Ка́мени запеча́танꙋ:
Similis est: Lapides signati sunt.
Жєны̀ ко гро́бꙋ прїидо́ша ᲂу҆ра́ншѧ, и҆ а҆́гг҃льское ꙗ҆вле́нїе ви́дѣвшѧ трепета́хꙋ: гро́бъ ѡ҆блиста̀ жи́знь, чꙋ́до ᲂу҆дивлѧ́ше ѧ҆̀: сегѡ̀ ра́ди ше́дшѧ ᲂу҆ч҃нкѡ́мъ проповѣ́дахꙋ воста́нїе: а҆́дъ плѣнѝ хрⷭ҇то́съ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ крѣ́покъ и҆ си́ленъ, и҆ и҆стлѣ́вшыѧ всѧ̑ совоздви́же, ѡ҆сꙋжде́нїѧ стра́хъ разрꙋши́въ крⷭ҇то́мъ.
Femmes à l'urètre entrèrent, et l'ange manifesta une tremblante vision : le tombeau était la vie, un miracle étonnant : pour cela venaient les prophètes annoncer la résurrection ; l'enfer libéra les captifs, car il est fort et puissant, et tout fut réveillé, affligé, effrayé par sa destruction par la parole.
На крⷭ҇тѣ̀ пригвозди́лсѧ є҆сѝ животѐ всѣ́хъ, и҆ въ ме́ртвыхъ вмѣни́лсѧ є҆сѝ безсме́ртный гдⷭ҇и, воскр҃слъ є҆сѝ тридне́венъ сп҃се, совоздви́гъ а҆да́ма ѿ тлѣ́нїѧ. сегѡ̀ ра́ди си̑лы нбⷭ҇ныѧ вопїѧ́хꙋ тебѣ̀, жизнода́вче хрⷭ҇тѐ: сла́ва воскрⷭ҇нїю твоемꙋ̀, сла́ва снизхожде́нїю твоемꙋ̀, є҆ди́не чл҃вѣколю́бче.
Surmislate et crucifixus est vita omnium, et in mortuis constitutus est imperator immortalis: surrexit triduente spes, suscepit Adam de corruptione.
Per virtutem tui invocamus te, Vitae Christe: gloria resurrectionis tuae, gloria descedentis Spiritus Sancti, unice dilectore hominum.
Бг҃оро́диченъ. Подо́бенъ: Гро́бъ тво́й сп҃се:
Theotokos. It is fitting: Thy grave hath saved us.
Мр҃і́е, чⷭ҇тно́е влⷣки прїѧ́телище, воскр҃си́ ны па́дшыѧ въ про́пасть лю́тагѡ ѿча́ѧнїѧ, и҆ прегрѣше́нїй и҆ скорбе́й, ты́ бо є҆сѝ грѣ̑шнымъ сп҃се́нїе и҆ по́мощь, и҆ крѣ́пкое предста́тельство, и҆ сп҃са́еши рабы̑ твоѧ̑.
Saintly Reader, read, O Master of the Princes, and raise up those fallen into the deep pit of fierce ancestral sin, and by griefs overwhelmed. For thou art, O Gracious Saviour, our forgiveness and help, our strong intercession, and save thy servants.
Ѵ҆пакоѝ, гла́съ а҃:
Pakoi, glas 1:
Разбо́йничо покаѧ́нїе ра́й ѡ҆кра́де, пла́чь же мѷроно́сицъ ра́дость возвѣстѝ, ꙗ҆́кѡ воскрⷭ҇лъ є҆сѝ хрⷭ҇тѐ бж҃е, подаѧ́й мі́рови ве́лїю млⷭ҇ть.
Prairie pokajanye raja okrade, plachyye myronositsya radost' vozvesti, gakva voskryslъ eysyi Khriste, podayye mirovi veliu molit'.
Stephène:
а҆нтїфѡ́нъ а҃
Внегда̀ скорбѣ́ти мѝ, ᲂу҆слы́ши моѧ̑ болѣ̑зни, гдⷭ҇и тебѣ̀ зовꙋ̀.
Quand tu me tourmente, entends ma maladie, Seigneur, où es-tu et appelle-moi.
Пꙋсты̑ннымъ непреста́нное бж҃е́ственное жела́нїе быва́етъ, мі́ра сꙋ́щымъ сꙋ́етнагѡ кромѣ̀.
Le désir不间断的隐逸圣洁之心对尘世虚浮之物漠然视之,唯有与在者和平共处。
Ст҃о́мꙋ дх҃ꙋ че́сть и҆ сла́ва, ꙗ҆́коже ѻ҆ц҃ꙋ̀ подоба́етъ, кꙋ́пнѡ же и҆ сн҃ꙋ, сегѡ̀ ра́ди да пое́мъ трⷪ҇цѣ є҆динодержа́вїе.
À Dieu le honneur et la gloire, comme convient au Père, et à Lui aussi, pour cela même que nous chantons un hymne unique à Celui qui règne seul.
А҆нтїфѡ́нъ в҃:
Antiphon v.:
На го́ры твои́хъ возне́слъ є҆сѝ мѧ̀ зако́нѡвъ, добродѣ́тельми просвѣтѝ бж҃е, да пою́ тѧ.
Sur les monts de Ta loi as-tu été exalté, O Lord, enlightening Thy people by thy virtues, that we may praise thee.
Десно́ю твое́ю рꙋко́ю прїи́мъ ты̀ сло́ве, сохрани́ мѧ, соблюдѝ, да не ѻ҆́гнь менѐ ѡ҆пали́тъ грѣхо́вный.
Par la ta droite, tu as reçu les paroles ; conserve-moi, garde-moi, de peur que le feu ne m'abatte par mon péché.
Ст҃ы́мъ дх҃омъ всѧ́каѧ тва́рь ѡ҆бновлѧ́етсѧ, па́ки текꙋ́щи на пе́рвое: равномо́щенъ бо є҆́сть ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сло́вꙋ.
Parole de Dieu, toute créature est rénovée, revenant à l'origine : car il est égal en puissance et en parole avec le Fils et la Theotokos.
А҆нтїфѡ́нъ г҃:
Antiphon: Господи, даждь мне живот вечное и спасение в Царствии Твоеме, ныне и присно и во веки веков.
Ѡ҆ ре́кшихъ мнѣ̀, вни́демъ во дворы̀ гдⷭ҇ни, возвесели́сѧ мо́й дꙋ́хъ, сра́дꙋетсѧ се́рдце.
O ceux qui me dirent : Entrons dans les demeures du Seigneur, mon esprit s'en réjouira, mon cœur s'enchante.
Въ домꙋ̀ дв҃довѣ стра́хъ вели́къ: та́мѡ во прⷭ҇то́лѡмъ поста́влєннымъ, сꙋ́дѧтсѧ всѧ̑ племена̀ земна̑ѧ, и҆ ꙗ҆зы́цы.
Dans la maison, le douleur profond est grand : là, devant l'autel placé, sont jugés tous les peuples de la terre et leurs langues.
Ст҃о́мꙋ дх҃ꙋ, че́сть, поклоне́нїе, сла́вꙋ и҆ держа́вꙋ, ꙗ҆́коже ѻ҆ц҃ꙋ̀ досто́итъ, и҆ сн҃ови подоба́етъ приноси́ти: є҆ди́ница бо є҆́сть трⷪ҇ца є҆стество́мъ, но не ли́цы.
Àllez, gloire, honneur et puissance, car c'est ce que le Fils de Dieu mérite, et il convient encore de les offrir : car il n'y a qu'un Être en Nature, mais pas des visages.