Virgjëresha e Gjithëmëshirshme, Nëna e dhembshurisë dhe dashurisë për njerëzimin, shpresa dhe aspirata ime më e dashur! O Nëna e Shpëtimtarit më të ëmbël dhe më të dëshiruar, që tejkalon çdo dashuri, Jezu Krishti, Dashuruesi i njerëzimit dhe Perëndia im, Drita e shpirtit tim të errësuar! Unë, tepër mëkatari dhe i pashpresë, bie para teje, ty të bëj lutjen time, o pus i dhembshurisë, Virgjëresha Mari, që mbartove Humnerën e dhembshurisë dhe thellësinë e mëshirës dhe dashurisë për njerëzimin: Ki mëshirë për mua, ki mëshirë për mua, me dhimbje të thërras; ki mëshirë për mua që jam i gjithi në plagë, që kam rënë mes hajdutëve mizorë dhe që, mjerisht, jam i zhveshur nga rrobja me të cilën më veshi Ati. Prandaj, unë qëndroj i zhveshur nga çdo vepër e mirë, plagët e mia të qelbura e të qelbëzuara para çmendurisë sime. Zonja ime, Hyjlindja, më shiko nga poshtë, të lutem me përulësi, me syrin tënd të mëshirshëm dhe mos më përbuz mua, që jam i gjithi në errësirë, i gjithi në fëlliqësi, i zhytur gjithë në botën e pasioneve, tmerrësisht i rënë dhe i paaftë për të qëndruar. A ki mëshirë për mua dhe më jep një dorë ndihmë, më ngri nga thellësitë mëkatare, o Gëzimi im! Më çliro nga ata që më rrethojnë; bëj që fytyra jote të shkëlqejë mbi shërbëtorin tënd; shpëto të humburin, pastro të fëlliqurin, ngjalli të rënët e tmerrshëm: sepse ti mund të bësh gjithçka, pasi je Nëna e Zotit të Plotfuqishëm. Derdh mbi mua vajin e dhembshurisë sate dhe më jep të vërsh verën e zemërimit, sepse të kam fituar si shpresën e vetme në jetën time; mos u largo prej meje që ikin te ti, por shiko pikëllimin tim, Virgjëreshë, dhe mallin e shpirtit tim dhe pranoje këtë lutje dhe më shpëto, o ti ndërmjetëse e shpëtimit tim. Amen.