а҃. Возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ въ го́ры, ѿню́дꙋже прїи́детъ по́мощь моѧ̀.
а҃. Подижем очи своје ка горама; одакле ми долази помоћ?
в҃. По́мощь моѧ̀ ѿ гдⷭ҇а, сотво́ршагѡ не́бо и҆ зе́млю.
в҃. Помоћ је мени од Господа, који је створио небо и земљу.
г҃. Не да́ждь во смѧте́нїе ногѝ твоеѧ̀, нижѐ воздре́млетъ хранѧ́й тѧ̀:
г҃. Неће дати да попузне нога твоја; не дремље чувар твој.
д҃. Сѐ, не воздре́млетъ, нижѐ ѹ҆́снетъ хранѧ́й і҆и҃лѧ.
д҃. Гле, не дремље и не спава чувар Израиљев.
є҃. Гдⷭ҇ь сохрани́тъ тѧ̀, гдⷭ҇ь покро́въ тво́й на рꙋ́кꙋ деснꙋ́ю твою̀.
є҃. Господ је чувар твој, Господ је сен твој, Он ти је с десне стране.
ѕ҃. Во днѝ со́лнце не ѡ҆жже́тъ тебѐ, нижѐ лꙋна̀ но́щїю.
ѕ҃. Дању те неће сунце убити ни месец ноћу.
з҃. Гдⷭ҇ь сохрани́тъ тѧ̀ ѿ всѧ́кагѡ ѕла̀, сохрани́тъ дꙋ́шꙋ твою̀ гдⷭ҇ь:
з҃. Господ ће те сачувати од сваког зла, сачуваће душу твоју Господ.
}. Гдⷭ҇ь сохрани́тъ вхожде́нїе твоѐ и҆ и҆схожде́нїе твоѐ, ѿ ны́нѣ и҆ до вѣ́ка.
}. Господ ће чувати улазак твој и излазак твој, одсад и довека.