თორმეტი წლის ქრისტეს მიბაძვით,/ რომელიც ასწავლიდა ღვთის სიტყვას საწმიდარში,/ მიჰყევით, ევფროსინე./ მიატოვე მიწიერი დიდება და მიწიერი ღვთაება/ და ყოველივე ამქვეყნიური ზიზღით/ ულამაზესი ქრისტე, უწინარეს ყოვლისა, შეარცხვინე თავი,/ აიღე ჯვარი, აიღე მრავალი გზა და აიღე უფლის გზაზე. სამყაროს, ზეციურ სასახლეს, რომელიც შენ აღადგინე, / სადაც ლოცულობდი, ვინც გიყვარდა, / მათთვის, ვინც შენს ხსოვნას პატივს სცემს ღვთისმოსაობით.
* * *