Opuściłeś starożytny Rzym, swoją ojczyznę, / na kamieniu, jak na lekkim statku, / i na nim bardziej niż z natury, jak bezcielesny, kroczyłeś po wodach, / za Opatrznością Boską Kierujemy naszymi umysłami, / Dotarłeś do Wielkiego Novagradu / i stworzywszy w nim klasztor, / Ofiarowałeś w nim swoje ciało, jako dar konsekrowany. / Dlatego modlimy się do Ciebie, Ojcze Antoni // módl się do Chrystusa Niech Bóg zbawi nasze dusze.
* * *