Си заминал од стариот Рим, твојата татковина, / на камен, како на лесен брод, / и на него, повеќе отколку по природа, како без тело, си одел по водите, / по промисла на Божественото Ние го насочуваме нашиот ум, / си стигнал до Велики Новаград / и, откако во него создал манастир, / го приложил своето тело во него, како подарок. / Затоа ти се молиме, оче Антониј // моли се на Христа Бог да ги спаси нашите души.
* * *