Земниот, кој ги мами светољубивите луѓе,/ си го мразел, богоносен оче Дионисиј,/ си го припишал за умешност/ одење по тажен пат/ и во трпението Христовиот воин е љубезен Ти се јави,/ откако ги победи страстите на светот,/ ти беше непоколеблив, твојата смрт, понепоколеблива, твојата смрт, ние/. спомен,/ со духовни песни те угодуваме и смирено се молиме,/да, стоејќи пред Престолот Господов Бог,//се застапуваш за спасение на нашите души.
* * *