Të nesërmen, si Loti, shpirti im iku nga mëkati, Sodoma dhe Gomorra ikën, zjarri iku, të gjitha orekset irracionale ikën.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Ki mëshirë, o Zot, ki mëshirë për mua, unë të këlthas ty; kur të vini me engjëjt tuaj, do të shpërblehet, gjithçka sipas meritës së veprave.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Despot, mos e refuzo lutjen e atyre që të lavdërojnë, por pranoje, filantropist dhe jepu, beso atyre që kërkojnë falje.
Osia e Zotit, ai po ndërmjetësonte për ne.
Unë vazhdoj të jem i tronditur dhe në një stuhi Nënë e mëkateve, por ruaje tani dhe në përrua, sill pendimin hyjnor.
Osia e Zotit, ai po ndërmjetësonte për ne.
Ata u lutën dhe tani e solla Osinë, në ambasadën tuaj të mëshirshme, Theotokos, hapni hyrjet e mia hyjnore.
Shenjtor i Zotit, ndërmjetëso për ne.
Dhuroni shtrëngimet tuaja, për zgjidhjen e flakëve, ὦ Andreas i Kretës, President, i pendimit; sepse ti je një mystagog i shkëlqyer.
Lavdi. Triniteti.
Vetëm, krijim i thjeshtë, natyrë anarkike në Triadë, lavdëruar nga situatat, na shpëto, beso duke adhuruar shtetin tënd.
Dhe tani. Theotokion.
Biri i përjetshëm prej Atit, Biri i lindur nga Zoti, u përbuz përjetësisht, mrekulli e huaj! Kam mbetur e virgjër gjatë ushqyerjes me gji.
ᾨδὴ dʹ. Hirmos.
Profeti e dëgjoi ardhjen tënde o Zot dhe u frikësua se ti po vjen nga Virgjëresha dhe po shfaqen njerëz dhe tha: Ata e dëgjuan zërin tënd dhe u trembën, lavdi fuqisë sate o Zot. (bis)
Tropes.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Mos i neglizho veprat e tua, mos neglizho krijimin tënd, Gjyko; edhe sikur ti vetëm të mëkatosh si qenie njerëzore, mbi të gjitha je Filantrop njerëzor, por si Zot i të gjithëve ke fuqi të falësh mëkatet.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Fundi i afrohet shpirtit, ai afrohet dhe ti nuk kujdesesh, nuk përgatitesh. Koha po shkurtohet, prit, Gjyqtari është afër në derë, si lule, si lule, koha e jetës po vrapon, pse shqetësohemi?
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Gjallëro, shpirti im, merr parasysh veprimet e tua që kam bërë, i sjell para syve dhe pikë për pikë lotët e tu, thuaji veprat e tua, kujtimet e tua, Krishtit dhe justifikohu.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Nuk ka pasur mëkat në jetë, asnjë mëkat, asnjë vepër, asnjë ligësi, të cilën unë Soter nuk e kam bërë, me vepër e fjalë, dhe zgjedhje, dhe pozicion, dhe mendim, dhe vepër, ti ke mëkatuar, si askush tjetër.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Që andej më kritikuan, andej më dënuan, nën ndërgjegjen intime, se nuk ka njeri më të dhunshëm në botë. Gjyko, i shpenguari im, dhe dije, do dhe do, dhe shpëto frikacakin.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Kulmin që e pa shumë kohë më parë, i madhi tek Patriarkët, shpirti im shembullor, praktik ka një ngjitje, njohëse është një ngjitje, nëse do të veprosh, dhe dija dhe teoria, përjetojnë përtëritje.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Patriarku duroi gjatë vapën e ditës dhe acarin e natës, dita-ditës duke vjedhur barinjtë, barinjtë, barinjtë, punëtorët, që të dy, një grua të silleshin.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Një grua i kupton të dyja, veprimin dhe dijen në teori, mua Leia, veprimin si shumë fëmijë; Rashela, dija si dhimbje; dhe pa dhimbje, as veprim, as teori, shpirti mund të ketë sukses.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Shpejto shpirti im, shkëlqe si i madhi ndër Patriarkët, që të fitosh praktikë pas dijeje, që të përdorësh mendjen për të parë Zotin dhe të arrish njohurinë e padukshme në teori dhe të lindësh një tregtar i madh.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Dymbëdhjetë Patriarkët, më të mëdhenjtë ndër Patriarkët që bënë fëmijë, përkrahin fshehurazi shkallët, shpirtin tim praktik të ngjitjes, fëmijët, si piedestale, bazat, si ngjitjet, të gjitha subjekt i urtë.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Ti që je i vetmuar, shpirt xheloz, jepi të fejuarit tënd frytet e para të së mirës së parë dhe të dëshirës atërore që ka rënë, dhe sheh mjerimin e fejuar, bëje dhe dije; tani për tani, pendohuni.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Edom Esau u quajt, për shkak të akras telimania, u përfshinë, sepse ai digjej nga akrasis dhe kënaqësitë u konsumuan. Edomi u majmur, që quhet ngrohtësi, shpirtdashës.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Job në pleh, dëgjova, o shpirti im i shfajësuar, guximin e tij s'e ke zili, dheun e nijetit s'e ke prekur, në çdo gjë që di, çfarë ke parë, që ke përjetuar, por ke vdekur i padëmtuar.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
I pari në fron, tani lakuriq në pleh, ai me shumë fëmijë dhe i respektuar, u largua befas nga shtëpia, se pallati ishte bajga, dhe margaritat, ulçerat konsideroheshin.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Vasili i denjë, diademë dhe i veshur me të purpurta, njeri me shumë pasuri dhe i drejtë, i pasur me toka e kullota, duke shfaqur pasuri, lavdi, mbretëri, duke u varfëruar pa masë.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Po të ishte i drejtë, dhe i pafajshëm mbi të gjitha, dhe nuk shpëtoi, planet prita e gropa, ju dashuroni-mbyteni atëherë, shpirt, çfarë bëni, nëse ç'ndodh me të pabindurit, do të ndodhë me ju?
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Trupi u shemb, shpirti u shemb, i gjithë i plagosur, por si mjek Krishti, të dy, me anë të pendimit më shërojnë, më pastro, më pastro, më laje, më trego Shpëtimtarin tim, borë më të pastër.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Trupi dhe gjaku yt, i kryqëzuar mbi të gjitha, u bënë Fjala, Trupi, që ti të më freskosh, dhe Gjaku, që të më lash, shpirti që hodhe, që të më çosh, Krisht, te Ati yt.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Unë punoj shpëtimin, në mes të dheut Oictirmon, që të shpëtoj, je ringjallur me dëshirë me dru, Edeni u mbyll dhe u hap; lart, poshtë, krijimi, të gjitha kombet, të shpëtuar të adhurojnë ty.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Unë linda si pellg, Gjaku nga ana jote, ama dhe poma, uji i burimit të afuzionit, që të pastrohem nga të gjitha anët, të vajosur, të dehur, si vajosje dhe poma Fol fjalët e tua të gjalla.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Unë jam lakuriq nga Nimfoja, jam lakuriq edhe nga dasma, si dhe darka, llamba shuhet si vaj, pasta më mbyll dhëmbët, darka hahet; por unë, me dorë e këmbë, të lidhur jashtë, më flakin.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Krateri i Kishës, shtri Anën tënde jetëdhënëse, prej së cilës doli dyshja jonë, një burim çlirimi dhe dijeje, në llojin e vjetër, të re, dy ama, Testamentet e Shpëtimtarit tonë.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Koha e jetës sime, e shkurtër dhe plot dhimbje dhe ligësi, por në pendim më priti, dhe në njohje ju kujtoheni jo si një pasuri e lindur, jo si një erë tjetërsimi. Ai më shpëtoi nga e keqja.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
I lartë tani jam dhe i pacipë në zemër, më lër të vdes; Mos më dëno me fariseun, por më tepër me tagrambledhësin përulësinë, më jep vetëm mëshirë, gjykatës i drejtë dhe merru me këtë.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Ti më ke mallkuar, enë e mishit tim, kam parë të keqen, por në pendim më pranove, dhe në njohje je kujtuar, unë nuk kam lindur si pronë, jo erë e të huajit; Ai më shpëtoi nga e keqja.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Unë nuk kam lindur si një idhull, për ata që e munduan shpirtin tim, por në pendim më pritën, dhe në njohje ju kujtohet, unë nuk kam lindur si pronë, jo erë e të huajit. Ai më shpëtoi nga e keqja.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Unë nuk e dëgjova zërin tënd, iu binda shkrimit tënd të Ligjvënësit, por në pendim më pranove, dhe në njohje u kujtove, Unë nuk kam lindur si zotërim, jo erë e huaj, Ai më shpëtoi nga e keqja.
Osia e Zotit, ai po ndërmjetësonte për ne.
Politika jotrupore, në një trup të sjellë në jetë, me hirin e Osias, përpara Zotit më të madhit, je vërtet keqardhje, për ata që të nderojnë besnikërisht si kryesues; nga piratët tanë të pikëlluar e të përjetshëm, me gëzimin tënd na ke shpenguar.
Osia e Zotit, ai po ndërmjetësonte për ne.
Me një pështjellim të madh, në thellësi isha i pushtuar, nuk isha i pushtuar, por u habita nga llogaritja e kretinit, ndaj veprës së dëgjueshme, qartësisht një virtyt i një natyre paradoksi, engjëllor, Mari.
Shenjtor i Zotit, ndërmjetëso për ne.