მე არ ვარ საკმარისი, მოძღვარო და უფალო, რომ შეხვიდე ჩემი სულის ჭერქვეშ; მაგრამ როგორც შენ გსურს, როგორც კაცობრიობის მოყვარული დასახლდეს ჩემში, მე გავბედავ შენთან მიახლოებას. შენ ბრძანებ: მე გავაღებ კარებს, რომლებიც მხოლოდ შენ შექმენი, რათა შეხვიდე კაცობრიობის სიყვარულით, როგორც შენი ბუნებაა, რომ შეხვიდე და გაანათლო ჩემი ჩაბნელებული აზრი. მე მჯერა, რომ შენ გააკეთებ ამას, რადგან არ განდევნე საცოდავი ქალი, როცა ის შენთან მოვიდა ცრემლებით, არც მებაჟე უარყავი, რომელიც მოინანია, არც უარყავი ქურდი, რომელმაც შენი სამეფო აღიარა, და არც მომნანიე მდევნელი თავისთვის დაუტოვე; მაგრამ ყველა, ვინც მოვიდა შენთან მონანიებით, შენ დარიცხე შენს მეგობრებს შორის, შენ, ვინც მარტო ხარ კურთხეული, ყოველთვის, ახლა უსასრულო საუკუნეებში. ამინ.