И҆сполне́нїе всѣ́хъ бл҃ги́хъ ты̀ є҆сѝ хрⷭ҇тѐ мо́й, и҆спо́лни ра́дости и҆ весе́лїѧ дꙋ́шꙋ мою̀, и҆ сп҃си́ мѧ, ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ многомлⷭ҇тивъ.
Tu implénes toutes les bonnes choses, Thée, Ês-Te Mon Christ, et Tu remplis de joie et de gaieté mon âme, et Tu sauves moi, car Tu es l'Unique qui est multiforme en prières.
Сла́ва: А҆́ще и҆ согрѣши́хъ, хрⷭ҇тѐ сп҃се мо́й, пред̾ тобо́ю, и҆но́гѡ бг҃а ра́звѣ тебѐ не вѣ́мъ: дерза́ю же на твоѐ бл҃гоꙋтро́бїе: ѡ҆браща́ющагосѧ прїими́ мѧ бл҃гоꙋтро́бне ѻ҆́ч҃е, и҆ сн҃е є҆диноро́дне, и҆ дш҃е ст҃ы́й, ꙗ҆́кѡ блꙋ́днаго сы́на, и҆ сп҃си́ мѧ.
Glory: Si et præstiterim, Domine, salutare meum, ante te; et nunc ne sciam: temerariam autem audaciam tui miseratorii confido: qui conversus ad te accipias misereri mei orationem, et sine duplici, et unigenitale, et sancta, ut filium errantis redimeris, et salvas me.
И҆ ны́нѣ: И҆но́гѡ прибѣ́жища, и҆ те́плагѡ предста́тельства, ра́звѣ тебѐ не вѣ́мъ: ꙗ҆́кѡ дерзнове́нїе и҆мꙋ́щи ко и҆з̾ тебѐ рожде́нномꙋ, влⷣчце помозѝ, и҆ сп҃си́ мѧ раба̀ твоего̀.
Et nunc: Unum nunc refugium, et thermum intercedentis, si non scis: quia temerarii sunt ante natus tuus, Domne, ad te petunt, et salva servum tuum.
҆҆ Гдⷭ҇и поми́лꙋй, м҃. и҆ мл҃тва:
Ô Seigneur, aie pitié de moi, et merci :
Гдⷭ҇и і҆и҃се хрⷭ҇тѐ бж҃е мо́й, поми́лꙋй мѧ̀ грѣ́шнаго, и҆ прости́ ми недосто́йномꙋ рабꙋ̀ твоемꙋ̀, є҆ли̑ка тѝ согрѣши́хъ чрез̾ всѐ живота̀ моегѡ̀ вре́мѧ, и҆ да́же до дне́сь, и҆ а҆́ще что̀ ꙗ҆́кѡ человѣ́къ согрѣши́хъ, вѡ́льнаѧ моѧ̑ прегрѣшє́нїѧ и҆ невѡ́льнаѧ,
O Lord Jesus Christ, my God, have mercy on me, a sinful one, and forgive me, Thy unworthy servant, since I have sinned throughout all the days of my life, even until today, and also whatever a man may sin, the voluntary and involuntary transgressions of my soul.
дѣ́ломъ и҆ сло́вомъ, ꙗ҆̀же ѹ҆мо́мъ и҆ мы́слїю, ꙗ҆̀же ѿ совосхище́нїѧ и҆ невнима́нїѧ, и҆ мно́гїѧ моеѧ̀ лѣ́ности и҆ небреже́нїѧ. А҆́ще же и҆́менемъ твои́мъ клѧ́хсѧ, а҆́ще же лжеклѧ́хсѧ, и҆лѝ хꙋ́лихъ мы́слїю, и҆лѝ кого̀ ѹ҆кори́хъ, и҆лѝ ѡ҆клевета́хъ, и҆лѝ ѡ҆печа́лихъ, и҆лѝ въ нѣ́чесомъ
Parole et œuvres, par lesquelles j'implore et médite, par l'attention et la distraction, j'ai beaucoup de légèreté et d'inattention. Et encore, je me plains sous ton nom, encore, je mens, et j'insulte dans ma pensée, et j'accuse, et j'injuri, et j'afflige, et j'entraîne dans l'indignité.
прогнѣ́вахъ, и҆лѝ ѡ҆крадо́хъ, и҆лѝ блꙋ́дствовахъ, и҆лѝ солга́хъ, и҆лѝ та́йнѡ ꙗ҆до́хъ: и҆лѝ дрꙋ́гъ дости́же ко мнѣ̀, и҆ презрѣ́хъ є҆го̀, и҆лѝ бра́та ѡ҆скорби́хъ и҆ преѡгорчи́хъ: и҆лѝ стоѧ́щꙋ мѝ на моли́твѣ и҆ ѱалмопѣ́нїи ѹ҆́мъ мо́й лꙋка́вый на лꙋка̑ваѧ ѡ҆бхожда́ше:
Pecans, et luxuria feci, et mendacium loqui feci, et in occultis peccavi: et amicum me ad me deduxi, et despexi eum; et fratrem me in dolore et afflictione vexavi: et stantes pro me in oratione et jejuniis meus acerbus adversa me circumdabat.
и҆лѝ па́че лѣ́пагѡ наслади́хсѧ, и҆лѝ безꙋ́мнѡ смѣѧ́хсѧ, и҆лѝ кощꙋ́ннѡ глаго́лахъ, и҆лѝ тщесла́вихсѧ, и҆лѝ горди́хсѧ, и҆лѝ добро́тꙋ сꙋ́етнꙋю ви́дѣхъ, и҆ ѿ неѧ̀ прельсти́хсѧ, и҆лѝ нелѣ̑паѧ мнѣ̀ поглꙋми́хсѧ: а҆́ще въ чесо́мъ ѡ҆ мл҃твѣ мое́й не ради́хъ: и҆лѝ за́повѣдей
Et si pluie de beauté jouis, et si follement riais, et si avec mépris parlais, et si vainement me glorifiais, et si orgueilleux me faisais, et si vertu vaniteuse vis, et ne fus ensorcelé, et si incongru m'enflamma : tamen in pletore spiritus mei non desideravi : et si mandata.
дꙋхо́внагѡ моегѡ̀ ѻ҆тца̀ не сохрани́хъ, и҆лѝ праздносло́вихъ, и҆лѝ и҆́но что̀ лꙋка́вое сотвори́хъ: сїѧ̑ бо всѧ̑ и҆ вѧ́щшаѧ си́хъ содѣ́ѧхъ, и҆̀хже нижѐ по́мню: поми́лꙋй гдⷭ҇и, и҆ прости́ ми всѧ̑, да въ ми́рѣ ѹ҆снꙋ̀ и҆ почі́ю, поѧ̀, и҆ бл҃гословѧ̀, и҆ сла́вѧ тѧ̀, со безнача́льнымъ
O Spirit of my Father, I have not kept it, but rather spoken in vain, and also what is deceitful: for all that I and they who speak thus remember, I beseech Thee, forgive me, and grant me mercy, that I may rest in peace, saying, and blessing Thee, with unbeginning glory.
твои́мъ ѻ҆ц҃е́мъ, и҆ съ прест҃ы́мъ, и҆ бл҃ги́мъ, и҆ животворѧ́щимъ твои́мъ д¦омъ, ны́нѣ и҆ при́снѡ, и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ, а҆ми́нь.
Tonimí, O Œcé, et cum sanctis tuis, et gloriosí, et zōtvorěščičím tvojim dºmom, nyněi i prísno, i vo věki věkov́v, āmin.
҆҆ Се́й ѱало́мъ ѻ҆со́бь пи́санъ, дв҃довъ, и҆ внѣ̀ числа̀ р҃н ѱалмѡ́въ, внегда̀ є҆динобо́рствоваше на голі҆а́ѳа.
Cest ainsi écrit ce psaume, doublé et extérieur aux nombres des psaumes, quand tu te livrais à l'unicité d'adoration sur la montagne nue.
Ма́лъ бѣ́хъ въ бра́тїи мое́й и҆ ю҆́ншїй въ домꙋ̀ ѻ҆тца̀ моегѡ̀: пасо́хъ ѻ҆́вцы ѻ҆тца̀ моегѡ̀. Рꙋ́цѣ моѝ сотвори́стѣ ѻ҆рга́нъ, и҆ пе́рсты моѝ соста́виша ѱалти́рь. И҆ кто̀ возвѣсти́тъ гдⷭ҇еви моемꙋ̀; Са́мъ гдⷭ҇ь, са́мъ ѹ҆слы́шитъ: са́мъ посла̀ а҆́гг҃ла своего̀,
Petit fui in fratribus meis et iuvenis in domo patris mei: pascha filiorum patris mei. Manus meas factitasti organum, et digitos meos constituisti altilirem. Quis annuntiet Domino meo; ipse Dominus, ipse audiet: ipsum misit angelum suum.
и҆ взѧ́тъ мѧ̀ ѿ ѻ҆ве́цъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, и҆ пома́за мѧ̀ є҆ле́емъ пома́занїѧ своегѡ̀. Бра́тїѧ моѧ̑ добрѝ и҆ вели́цы: и҆ не бл҃говолѝ въ ни́хъ гдⷭ҇ь. И҆зыдо́хъ въ срѣ́тенїе и҆ноплеме́нникꙋ, и҆ проклѧ́тъ мѧ̀ јдѡлы свои́ми. А҆́зъ же и҆сто́ргнꙋвъ ме́чь ѿ негѡ̀, ѡ҆безгла́вихъ є҆го̀
Et prehensit me a patre meo, et unxit me oleo uncti sui. Fratres mei boni et magni: et non voluerunt in illis Domino. Egressus sum ad conuersationem fratrum meorum, et maledictus fui ab his suis gladiis. Et ego postulans aciem a eo, decapitavi eum.
и҆ ѿѧ́хъ поноше́нїе ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ.
Et je l'envoyai dans la désolation des fils d'Iliev.