а҃. Речѐ гдⷭ҇ь гдⷭ҇еви моемꙋ̀: сѣдѝ ѡ҆деснꙋ́ю менѐ, до́ндеже положꙋ̀ врагѝ твоѧ̑ подно́жїе но́гъ твои́хъ.
а҃. لداود. مزمور. قال الرب لربي اجلس عن يميني حتى اضع اعداءك موطئا لقدميك.
в҃. Же́злъ си́лы по́слетъ тѝ гдⷭ҇ь ѿ сїѡ́на, и҆ гдⷭ҇ствꙋй посредѣ̀ врагѡ́въ твои́хъ.
в҃. يرسل الرب قضيب عزك من صهيون. تسلط في وسط اعدائك.
г҃. Съ тобо́ю нача́ло въ де́нь си́лы твоеѧ̀, во свѣ́тлостехъ ст҃ы́хъ твои́хъ: и҆з̾ чре́ва пре́жде денни́цы роди́хъ тѧ̀.
г҃. شعبك منتدب في يوم قوتك في زينة مقدسة من رحم الفجر لك طل حداثتك
д҃. Клѧ́тсѧ гдⷭ҇ь и҆ не раска́етсѧ: ты̀ і҆ере́й во вѣ́къ по чи́нꙋ мелхїседе́ковꙋ.
д҃. اقسم الرب ولن يندم. انت كاهن الى الابد على رتبة ملكي صادق.
є҃. Гдⷭ҇ь ѡ҆деснꙋ́ю тебє̀ сокрꙋши́лъ є҆́сть въ де́нь гнѣ́ва своегѡ̀ царѝ:
є҃. الرب عن يمينك يحطم في يوم رجزه ملوكا.
ѕ҃. Сꙋ́дитъ во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆спо́лнитъ падє́нїѧ, сокрꙋши́тъ главы̑ на землѝ мно́гихъ.
ѕ҃. يدين بين الامم. ملأ جثثا ارضا واسعة سحق رؤوسها.
з҃. T пото́ка на пꙋтѝ пїе́тъ: сегѡ̀ ра́ди вознесе́тъ главꙋ̀.
з҃. من النهر يشرب في الطريق لذلك يرفع الراس