Иако на земјата заради Христа си преобразен во насилство по своја волја, / ја мразеше убавината на овој свет, / и телесните игри, овенати од пост и жед и лежејќи на земјата, / од жештината и никогаш не се бегаше од студот, од дождот и снегот / и од другите воздушни бремиња, / но душата си ја прочисти бесследната како злато. Теодор,/ и сега на небото стоиш пред престолот на Пресвета Троица, но имајќи многу смелост, // моли Го Христа Бога да се спасат нашите души.
* * *