Αν και στη γη για χάρη του Χριστού μεταμορφώθηκες σε βία με τη θέλησή σου, / μισούσες καθόλου την ομορφιά αυτού του κόσμου / και σαρκικά παιχνίδια, μαραμένα από νηστεία και δίψα, και ξαπλωμένα στη γη / από τη ζέστη και δεν απέφυγες ποτέ από το κρύο, από τη βροχή και το χιόνι / και από άλλα αέρινα βάρη, / μα καθάρισες την ψυχή σου σαν χρυσάφι. Θεόδωρε,/ και τώρα στον Ουρανό στέκεσαι μπροστά στον Θρόνο της Υπεραγίας Τριάδος, αλλά έχοντας πολλή τόλμη, // προσευχήσου στον Χριστό Θεό να σωθούν οι ψυχές μας.
* * *