ვიდრე ქვეყნიერებას უარვყოფ,/ ვითარცა ზღვის გასაჭირი, გაიქეცი, მამაო პატივმოყვარეო,/ ამის შემდეგ, ღვთის ნებით,/ ზღვის წყალში მოვკვდები კურთხეული სიკვდილით/ და უმტკივნეულო განსვენებულს მიწიდან გახარებული. / ამგვარად, მისი სიკვდილის შემდეგ ქრისტე ღმერთისგან სასწაულები უხვად განდიდდა, / უბედურებაში სითბო ეჩვენა მორწმუნეებს, როგორც დამხმარე, / და ახლა ზეცაში დგას ტახტის წინ ქრისტეს, / უნეტარესი ვასიანე და ყველაზე დიდებული იონა, // განუწყვეტლივ ილოცეთ ჩვენი სულებისთვის.
* * *