Me lutje vigjilence dhe rrëke lotësh ujisje shkretëtirën/ dhe nga thellësitë me psherëtimat u shumove/ dhe jeta jote u bë si një engjëll;/ duke vuajtur mundime, edhe nga demonët dhe nga njerëzit e pandëshkuar, ti vuajte/ dhe bashkëbiseduesi yt u shfaq si engjëll,/ u bëre banor i hyjnisë duke të lënë rrushin, duke e lënë jetën tënde të përkohshme. Qiellor./ Edhe ne ju nderojmë, si Ati ynë Sergji, // i lutemi Krishtit Zot të na shpëtojë shpirtrat.
* * *