Με προσευχές αγρυπνίας και ρυάκια δακρύων πότισες την έρημο/ και από τα βάθη με τους αναστεναγμούς σου πολλαπλασιάστηκες/ και η ζωή σου έγινε σαν άγγελος·/ πάσχοντες αγώνες, ακόμη και από δαίμονες και από ατιμώρητους, υπέφερες/ κι ο συνομιλητής σου φάνηκε άγγελος,/ κάτοικος του θεϊκού σταφύλι σε εγκατέλειψε, αφήνοντάς σε προσωρινή ζωή. Ουράνιος./ Σε τιμούμε κι εμείς, όπως ο πατέρας μας Σέργιος, // προσευχόμαστε στον Χριστό Θεό να σώσει τις ψυχές μας.
* * *