Chwała Tobie, Boże nasz, chwała Tobie.
Dzieci, co się z wami dzieje, gdy wyrządziliście coś złego rodzicom, a oni was nie karzą, bo prosiliście o przebaczenie i przyrzekliście, że będziecie się dobrze zachowywać? Czy jesteś wtedy szczęśliwy? - Z pewnością! - Och, jak się wtedy cieszysz i dziękujesz swoim rodzicom za to, że tak bardzo cię kochają i są dla ciebie życzliwi. A kiedy twoi rodzice kupią ci nowe, piękne ubrania, czy dadzą ci coś? Czy znowu nie jesteś szczęśliwy? – To samo musimy czynić w stosunku do Ojca Niebieskiego – Boga. Musimy dziękować Bogu, że nie tylko nie karze nas za nasze grzechy, ale także zsyła nam swoje bogate miłosierdzie. Za to, a zwłaszcza dzieci, za ocalenie nas wszystkich od wiecznej zagłady, powinniśmy Mu zawsze mówić z uczuciem płynącej z serca wdzięczności: Chwała Tobie, Boże nasz, chwała Tobie. Tę krótką modlitwę nazywamy krótką doksologią, gdyż w niej jedynie wychwalamy Boga za Jego miłość i miłosierdzie dla nas grzeszników, ale o nic Go nie prosimy i nie wyrażamy żadnych naszych potrzeb. Słowem Bóg nazywamy nie tylko Pierwszą Osobę Trójcy Świętej, ale wszystkie Trzy Osoby Boskie.
Ponieważ Trójjedyny Bóg jest niepodzielny, w naszych modlitwach zawsze mówimy: Chwała Tobie, Boże.
Powtórz krótką doksologię. Dlaczego powinniśmy wychwalać Boga? Po co jeszcze?