დიდება შენდა ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.
ბავშვებო, რა გემართებათ, როცა მშობლებს რამე დაუშავეთ, მაგრამ ისინი არ გსჯიან, რადგან პატიება გთხოვეთ და დაპირდით, რომ კარგად მოიქცეოდით? ბედნიერი ხარ მაშინ? - რა თქმა უნდა! -აუ, როგორ გიხარია მაშინ და მადლობა მშობლებს, რომ ასე უყვართ და კეთილგანწყობილნი არიან შენდამი. და როცა მშობლები გიყიდიან ახალ ლამაზ ტანსაცმელს, მოგცემენ რამეს? ისევ არ ხარ ბედნიერი? - იგივე უნდა მოვიქცეთ მამაზეციერთან - ღმერთთან მიმართებაში. ჩვენ უნდა მადლობა გადავუხადოთ ღმერთს, რომ ის არა მხოლოდ არ გვსჯის ჩვენი ცოდვებისთვის, არამედ გვიგზავნის თავის მდიდარ წყალობას. ამისთვის და განსაკუთრებით შვილებო, რომ ყველანი გვიხსნას საუკუნო განადგურებისგან, ყოველთვის უნდა ვუთხრათ მას გულწრფელი მადლიერების გრძნობით: დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა. ამ მოკლე ლოცვას მოკლე დოქსოლოგია ჰქვია, რადგან მასში მხოლოდ ღმერთს ვადიდებთ მის სიყვარულსა და წყალობას ჩვენ ცოდვილთა მიმართ, მაგრამ არაფერს ვთხოვთ მისგან და არ გამოვხატავთ არც ერთ მოთხოვნილებას. სიტყვით ღმერთს ვუწოდებთ არა მხოლოდ წმინდა სამების პირველ პირს, არამედ ღვთაების სამივე პირს.
ვინაიდან სამების ღმერთი განუყოფელია, ჩვენს ლოცვებში ყოველთვის ვამბობთ: დიდება შენდა, ღმერთო.
გაიმეორეთ მოკლე დოქსოლოგია. რატომ უნდა ვადიდოთ ღმერთი? For what else?