ო, ღვთისმშობელო, შენ ხარ ჩემი იმედი, შენ ხარ კედელი და თავშესაფარი კეთილი იმედისა და ხსნის თავშესაფარი ჩემთვის, ვნებების არსებობით დაღლილი! მიხსენი ყველა ჩემი მტრისგან, რომლებიც დევნიან ჩემს სულს და ნადირობენ მასზე სხვადასხვა ცდუნებებით; რადგან გზაზე, სადაც მივდივარ, ბევრი მახე დამალეს ჩემთვის, ბევრი სკანდალი, მრავალი გაჭირვება, მრავალი მოტყუება და მრავალი ტანჯვა სულისა და სხეულის მახეში, მე კი, საწყალი, უკვე მტრის ხაფანგში ჩავვარდი და შებოჭილი ვარ მათ მიერ; და რა ვქნა, მე სასოწარკვეთილმა? არ ვიცი! თუ გამეორებას ვცდილობ, გრძნობების ნაკლებობა, გულის სიხისტე და ერთი ცრემლი მიჭირავს! ვაი ჩემი დაწყევლილი სახელმწიფო! ვაი ჩემს მოკლებას! ვაი ჩემს სიღარიბეს! მაშინ ვის მივმართო, მე დამნაშავე? მხოლოდ შენ, მოწყალეო დედაო ჩვენი უფლისა და მაცხოვრისა, იმედი უიმედო, კედელი და მფარველობა შენსკენ გაქცეულთა! ნუ მოშორდები ჩემგან ბინძურს: ერთადერთი ნუგეში მაქვს ჩემს ცხოვრებაში, ქალწულო მარიამ ღმრთისმშობელო, და მხოლოდ შენსკენ გავექცევი ყოველგვარი გაჭირვებით გაბედულად; მაშ, ნუ მიმატოვებ ამ ცხოვრებაში და ჩემი სიკვდილის ჟამს, მოდი ჩემს დასახმარებლად, ჩემო შემწე, რათა ყველა ჩემმა მტერმა დაინახოს შენ და შერცხვენილ იქნეს შენს მიერ დაპყრობილნი, ბატონო, ჩემი ხსნის შუამავალო. ამინ.