Од античко време, саботата била почитувана како седми ден по создавањето на светот, кога Господ се одморил од делата на создавањето, го осветил и го благословил денот. Како последен ден од седмицата, саботата укажува на вечен блажен одмор во единство со Бога. Затоа, на овој ден Црквата се сеќава на сите светители, маченици и на сите светии кои постигнале вечен блажен одмор, а се врши богослужба за починатите.