в҃. Гдⷭ҇и гдⷭ҇ь на́шъ, ꙗ҆́кѡ чꙋ́дно и҆́мѧ твоѐ по все́й землѝ, ꙗ҆́кѡ взѧ́тсѧ великолѣ́пїе твоѐ превы́ше нб҃съ.
в҃. Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
г҃. И҆з̾ ѹ҆́стъ младе́нєцъ и҆ ссꙋ́щихъ соверши́лъ є҆сѝ хвалꙋ̀, вра̑гъ твои́хъ ра́ди, є҆́же разрꙋши́ти врага̀ и҆ ме́стника.
г҃. Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
д҃. Ꙗ҆́кѡ ѹ҆зрю̀ небеса̀, дѣла̀ пє́рстъ твои́хъ, лꙋнꙋ̀ и҆ ѕвѣ́зды, ꙗ҆̀же ты̀ ѡ҆снова́лъ є҆сѝ:
д҃. Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,
є҃. что̀ є҆́сть человѣ́къ, ꙗ҆́кѡ по́мниши є҆го̀; и҆лѝ сы́нъ человѣ́чь, ꙗ҆́кѡ посѣща́еши є҆го̀;
є҃. Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?
ѕ҃. Ѹ҆ма́лилъ є҆сѝ є҆го̀ ма́лымъ чи́мъ ѿ а҆́гг҃лъ, сла́вою и҆ че́стїю вѣнча́лъ є҆сѝ є҆го̀:
ѕ҃. Albowiem mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.
з҃. И҆ поста́вилъ є҆сѝ є҆го̀ над̾ дѣ́лы рꙋкꙋ̀ твоє́ю, всѧ̑ покори́лъ є҆сѝ под̾ но́зѣ є҆гѡ̀:
з҃. Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.
и҃. Ѻ҆́вцы и҆ волы̀ всѧ̑, є҆ще́ же и҆ скоты̀ пѡльскі́ѧ,
и҃. Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.
ѳ҃. Пти̑цы небє́сныѧ и҆ ры̑бы морск‡ѧ, преходѧ́щыѧ стєзѝ морск‡ѧ.
ѳ҃. Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, i cokolwiek chodzi po ścieszkach morskich. Panie, Panie nasz! jako zacne jest imię twoje po wsystkiej ziemi!
‹. Гдⷭ҇и гдⷭ҇ь на́шъ, ꙗ҆́кѡ чꙋ́дно и҆́мѧ твоѐ по все́й землѝ.
‹. Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
Chwała: