Како што процветаше во пустината Давидова, оче Кириле, искоренувајќи зли трње, и во неа собра мноштво ученици, поучени од стравот Божји и од твоето учење, кои не ги остави до крај, како човекољубив татко, кој го посетуваше и сиот му даваше сила на Он, кој му викаше: ти, слава на Оној што преку тебе ги исцелува сите.