Ѡ҆сла́би, ѡ҆ста́ви, простѝ бж҃е прегрѣшє́нїѧ на̑ша, вѡ́льнаѧ и҆ невѡ́льнаѧ, ꙗ҆̀же въ сло́вѣ и҆ въ дѣ́лѣ, ꙗ҆̀же въ вѣ́дѣнїи и҆ не въ вѣ́дѣнїи, ꙗ҆̀же во днѝ и҆ въ нощѝ, ꙗ҆̀же во ѹ҆мѣ̀ и҆ въ помышле́нїи: всѧ̑ на́мъ простѝ, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ и҆ чл҃вѣколю́бецъ.
Oft enfeebled, oft sustained, forgive us, O Lord, our transgressions, voluntary and involuntary, whether in word or deed, whether in knowledge or ignorance, whether by day or by night, whether in thought or in imagination: all these forgive us, for Thou art good and lover of mankind.