Gdy wychodził Izrael z Egiptu i dom Jakóbowy z narodu obcego,
Stał się Juda poświęceniem jego, Izrael panowaniem jego.
To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.
Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.
Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił?
Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?
Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.
Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.
Nie nam, Panie! nie nam, ale imieniowi twemu daj chwałę dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej.
Czemuż mają mówić poganie: Gdzież teraz jest Bóg ich?
Wszakże Bóg nasz jest na niebie, czyniąc wszystko, co mu się podoba.
Ale bałwany ich są srebro i złoto, robota rąk ludzkich.
Usta mają, a nie mówią; oczy mają, a nie widzą.
Uszy mają, a nie słyszą; nozdrze mają, a nie wonieją.
Ręce mają, a nie macają; nogi mają, a nie chodzą, ani wołają gardłem swojem.
Niech im podobni będą, którzy je czynią, i wszyscy, którzy w nich ufają.
Izraelu! ufaj w Panu; bo on jest pomocnikiem ich i tarczą ich.
Domie Aaronowy! ufajcie w Panu; on jest pomocnikiem, i tarczą ich.
Którzy się boicie Pana, ufajcie w Panu; on jest pomocnikiem i tarczą ich.
Pan będzie pamiętał na nas, będzie błogosławił; będzie błogosławił domowi Izraelskiemu, będzie błogosławił domowi Aaronowemu.
Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, małym i wielkim.
Rozmnoży was Pan, was i synów waszych.
Błogosławieniście wy od Pana, który stworzył niebo i ziemię.
Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.
Ale my będziemy błogosławili Panu, odtąd aż na wieki. Halleluja.