ვინაიდან დიდი მარხვის დღეები უპირატესად მონანიების დღეებია, მთელი მარხვის მსახურება ისეა მოწყობილი, რომ იგი აღძრავს სინანულს და ცოდვებზე სინანულს. მისგან ყოველგვარი საზეიმო იყო მოხსნილი: სამეფო კარები იშვიათად იღება; მხოლოდ რამდენიმე ნათურა ანთებულია; სამღვდელოებამ სამგლოვიარო შესამოსელი ჩაიცვა (ბნელი); გალობა ცოტაა, მაგრამ მეტი კითხვა ისმის; ბევრ ლოცვას თან ახლავს პროვოცირება.
საღამოს მსახურება დიდმარხვაში შედგება დიდი კომპლექსისგან; დილა - მატინსიდან და პირველი საათი; შუადღე - საათებიდან: მე-3, მე-6, მე-9 და საღამო; ოთხშაბათს და პარასკევს - ამას ასევე ემატება ძღვენის წირვა-ლოცვა.
შაბათს, კვირას და დიდ ხუთშაბათს სრული ლიტურგია აღევლინება: შაბათს ოქროპირის ლიტურგია, ხოლო კვირას, დიდ ხუთშაბათსა და დიდ შაბათს - ბასილი დიდის ლიტურგია.