Кога очајот и цврстината на срцевиот удар нè спречуваат да се молиме, тогаш, за да ја избркаме таквата состојба, мора да си кажеме:
Господи, немам ни нежност, ни ревност, ни скрушеност да Те молам правилно!
По таквото скрушеност на срцето, по милоста Божја ќе се појави богоугодна молитва, зашто... Бог нема да го презира скрушеното и смирено срце; Нема да го остави без помош.