Moją nadzieją jest Ojciec, moją ucieczką jest Syn, moją osłoną Duch Święty: Święta Trójco, chwała Tobie.
Istnieje tradycja monastyczna dzielenia reguły wieczornej na 2 części. Pierwsza ma miejsce po posiłku. Pozostałe modlitwy (znajdujące się po zwolnieniu) wykonuje się bezpośrednio przed pójściem spać.
Jeżeli po wieczornych modlitwach rozpoczyna się pora snu, wówczas modlitwy od „Warto jeść…” aż do pożegnania włącznie należy przesunąć na koniec.
Warto jeść, bo prawdziwie błogosławisz Bogurodzicę, Zawsze Błogosławioną i Niepokalaną, Matkę naszego Boga. Wysławiamy Cię, najczcigodniejszego Cherubina i najchwalebniejszego bez porównania, Serafina, który zrodziłeś Boże Słowo bez zepsucia. (4)
Chwała, a teraz: Panie, zmiłuj się. (Trzykrotnie)