Κύριε, Ουράνιος Βασιλεύς, Παρηγορήτε, Ψυχή της αλήθειας, ελέησέ με και ελέησέ με, τον αμαρτωλό δούλο Σου, και συγχώρεσέ με τον ανάξιο, και συγχώρεσε όλα όσα αμάρτησες σήμερα. Άνθρωπος, εξάλλου, όχι σαν άνθρωπος, αλλά και πιο θλιβερός από τα βοοειδή, οι αμαρτίες μου, εκούσιες και ακούσιες, γνωστές και άγνωστες: αυτές που είναι κακές από τη νιότη και την επιστήμη, και αυτές που είναι από αυθάδεια και απελπισία. Αν ορκιστώ στο όνομά Σου, ή βλασφημώ στις σκέψεις μου. ή μομφή κάποιον? ή συκοφάντησα κάποιον με το θυμό μου, ή με στεναχώρησε, ή θύμωσα για κάτι. ή είπε ψέματα, ή κοιμήθηκε μάταια, ή ήρθε σε μένα ως ζητιάνος και τον περιφρόνησε· ή στεναχώρησα τον αδερφό μου, ή παντρεύτηκα, ή καταδίκασα κάποιον. ή έγινε περήφανος, ή έγινε περήφανος, ή θύμωσε? Ή στέκομαι στην προσευχή, το μυαλό μου συγκινείται από την κακία αυτού του κόσμου, ή τη διαφθορά των σκέψεών μου. είτε υπερφαγία, είτε μεθυσμένη, είτε γελώντας τρελά. είτε έκανα κακές σκέψεις, είτε είδα την καλοσύνη κάποιου άλλου και η καρδιά μου πληγώθηκε από αυτό. ή ανόμοια με τα ρήματα, ή γέλασαν με την αμαρτία του αδελφού μου, αλλά η δική μου είναι αμέτρητη αμαρτία· Ή δεν θυμόμουν την προσευχή, ή δεν θυμάμαι τι έκανα που ήταν κακό, επειδή όλα και περισσότερα από αυτά τα πράγματα έκανα. Ελέησέ με, Δάσκαλε Δημιουργέ μου, λυπημένο και ανάξιο δούλο Σου, και άφησέ με, και άφησέ με, και συγχώρεσέ με, γιατί είμαι Καλός και Εραστής της Ανθρωπότητας, για να ξαπλώσω εν ειρήνη, ύπνο και ανάπαυση, άσωτος, αμαρτωλός και καταραμένος, θα προσκυνήσω και θα ψάλλω και θα δοξάσω τον Μοναδικό και άτιμο και άδοξο Πατέρα Σου. τις ηλικίες. Αμήν.