Ви́дѧ вдови́цꙋ ѕѣ́льнѣ пла́чꙋщꙋ, гдⷭ҇и, ꙗ҆́коже бо тогда̀ ѹ҆млⷭ҇рдивсѧ, сы́на є҆ѧ̀ на погребе́нїе несо́ма воскр҃си́лъ є҆сѝ: си́це и҆ ѡ҆ мнѣ̀ ѹ҆млⷭ҇рдисѧ, чл҃вѣколю́бче, и҆ грѣхмѝ ѹ҆мерщвле́ннꙋю мою̀ дꙋ́шꙋ воскр҃сѝ, зовꙋ́щꙋю: Ґллилꙋ́їа.
Svidělъ vduvitъ sělně plachutъ, Gdiggǐ, kozhe bo tadě umlirdivsě, syna yę na pogrebněnije nesoma voskrsilъ yěsì: sice i že mne umlirdivsě, chlyvěkolubče, i grekhmy umerščvlennuju moju dušu voskrssì, zovujuju: Glilyuija.