Kur raca njerëzore u shumua, u shpërnda në të gjithë tokën dhe u nda në shumë fise dhe popuj, atëherë njohja e të vetmit Zot të vërtetë u eklipsua, njerëzit filluan të nderojnë dhe adhurojnë, në vend të Zotit të vërtetë, krijesa memece, të paarsyeshme: kafshë, zjarr, trupa qiellorë etj., filluan të bëjnë imazhe perëndish, idhujsh, ari, idhujsh, idhujsh. etj., ata adhuronin u bënë flijime këtyre idhujve. Njerëz të tillë ekzistojnë edhe sot; i quajnë paganë dhe idhujtarë.
Besimi në të vetmin Zot të vërtetë u ruajt vetëm midis themeluesve të popullit hebre. Këta paraardhës ose paraardhës, dalloheshin nga dashuria e tyre e veçantë për Zotin dhe besimi në Shëlbuesin e premtuar nga Zoti: Noeu, Abrahami, Isaku, Jakobi.