მიწიერი ქვრივობით მიატოვე ზეციური სიძე ცოლის გარეშე/ და იცხოვრე სამთავროს სასახლეში ოსტატურად,/ რის შემდეგაც მიატოვე სასახლეც და შვილებიც/ღვთის გულისთვის, ღირსო ევფროსინე, და შენს შექმნილ მონასტერში შესულხარ, უცხო ხატად, აჩვენე მრავალი უწმინდური ღვაწლი. სიკვდილით დასახიჩრებულნი./ ახლა კი, ქრისტე ღმერთის წინაშე დგანან,// ილოცეთ, რომ ჩვენი სულები გადარჩეს.
* * *