Με αρετές, σαν τις αχτίδες του ήλιου, / φώτισες τους άπιστους σοφούς. / Και, όπως το φωτεινό φεγγάρι, έδιωξες το σκοτάδι της απιστίας, / και διαβεβαίωσες τη βασίλισσα, / ταυτόχρονα εξέθρεψες και τον βασανιστή, / την ευλογημένη νύφη Αικατερίνη, τη θεόκλητη, / ανέβηκες με πόθο στην Ουράνια κάμαρα / στον όμορφο Νυμφίο Χριστό στεφανώθηκες, / και από τον Χριστό: άγγελοι στέκονται,/ προσεύχονται για μας, // δημιουργούν την τιμητική σου μνήμη.
* * *