Në heshtjen e hareshme të shkretëtirës / dhe në katedralet, të djegura nga dashuria për Zotin, / ju i turpëroni demonët dinakë dhe heretikun e lig. / Që rri në lutje, zjarri shkëlqeu me butësi ti je / dhe me prehjen tënde i gëzove engjëjt këndues, / Theodosius, babai ynë, / për këtë të lutemi ty // lutemi për shpirtrat tanë.
* * *