თქვენ უარყავით ცხოვრების ჭორები, მეუფეო, / და, როგორც ჩიტები, იპოვით სიჩუმეს უდაბნოში, / ლოცვაში და სიფხიზლეში, ღვთისადმი გულმოდგინე, / მამა პახომიუსის მსგავსად, / და დატოვეთ უძველესი სამყოფელი, / და წახვედით უდაბნოში, დასახლდით მასში, / და შექმენით მონასტერი, როგორც თქვენნაირი, უწმინდესის სახელით. ფენიქსი,/ და გახდა სულიერი ნუგეშის ხატი./ უფრო მეტიც, მეუფე პახომიუს, // ევედრეთ ყოვლადწმიდა სამებას ჩვენი სულების ხსნისთვის.
* * *