ORTHODOX HOUSE
Orthodox House › Prayer Book › Церковнославянским шрифтом

Obrzęd śpiewania 12 psalmów pismem cerkiewno-słowiańskim

Contents · 22 parts
  1. А҆́ще несщ҃е́нный
  2. Psalm 26
  3. Psalm 31
  4. Psalm 56
  5. Trisagion według Ojcze nasz
  6. Тропарѝ, гла́съ а҃
  7. Psalm 33
  8. Psalm 38
  9. Psalm 40
  10. Trisagion według Ojcze nasz
  11. Тропарѝ, гла́съ д҃
  12. Psalm 69
  13. Psalm 70
  14. Psalm 76
  15. Trisagion według Ojcze nasz
  16. Тропарѝ, гла́съ ѕ҃
  17. Мл҃тва манассі́и, царѧ̀ і҆ꙋде́йска
  18. To samo, codzienna pochwała
  19. Modlitwa św. Eustracjusza
  20. Trisagion według Ojcze nasz
  21. Тропарѝ, гла́съ и҃
  22. И҆ ѿпꙋ́стъ
РусскийالعربيةБългарскиČeštinaDeutschΕλληνικάEnglishEspañolFrançaisქართულიМакедонскиPolskiRomânăSlovenčinaShqipСрпскиУкраїнська

А҆́ще несщ҃е́нный

Мл҃твами ст҃ы́хъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ, гдⷭ҇и і҆и҃се хрⷭ҇тѐ бж҃е на́шъ, поми́лꙋй на́съ. Ґми́нь.

Сла́ва тебѣ̀ бж҃е на́шъ, сла́ва тебѣ̀.

Цр҃ю̀ нбⷭ҇ный, ѹ҆тѣ́шителю, дш҃е и҆́стины, и҆́же вездѣ̀ сы́й, и҆ всѧ̑ и҆сполнѧ́ѧй, сокро́вище бл҃ги́хъ, и҆ жи́зни пода́телю, прїидѝ и҆ всели́сѧ въ ны̀, и҆ ѡ҆чи́сти ны̀ ѿ всѧ́кїѧ скве́рны, и҆ сп҃сѝ, бл҃же, дꙋ́шы на́шѧ.

Ст҃ы́й бж҃е, ст҃ы́й крѣ́пкїй, ст҃ы́й безсме́ртный, поми́лꙋй на́съ. [Три́жды и҆ покло́ны трѝ.]

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ, и҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. Ґми́нь.

Прест҃а́ѧ трⷪ҇це, поми́лꙋй на́съ: гдⷭ҇и, ѡ҆чи́сти грѣхѝ на́шѧ: влⷣко, простѝ беззакѡ́нїѧ на̑ша: ст҃ы́й, посѣтѝ и҆ и҆сцѣлѝ не́мѡщи на́шѧ, и҆́мене твоегѡ̀ ра́ди.

Гдⷭ҇и, поми́лꙋй. [Три́жды.]

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ, и҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. Ґми́нь.

Ѻ҆́ч҃е на́шъ, и҆́же є҆сѝ на нб҃сѣ́хъ, да ст҃и́тсѧ и҆́мѧ твоѐ, да прїи́детъ црⷭ҇твїе твоѐ, да бꙋ́детъ во́лѧ твоѧ̀, ꙗ҆́кѡ на нб҃сѝ и҆ на землѝ. Хлѣ́бъ на́шъ насꙋ́щный да́ждь на́мъ дне́сь: и҆ ѡ҆ста́ви на́мъ до́лги на́шѧ, ꙗ҆́коже и҆ мы̀ ѡ҆ставлѧ́емъ должникѡ́мъ на́шымъ: и҆ не введѝ на́съ во и҆скꙋше́нїе, но и҆зба́ви на́съ ѿ лꙋка́вагѡ.

Гдⷭ҇и, поми́лꙋй. [в҃і.]

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ, и҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. Ґми́нь.

Прїиди́те, поклони́мсѧ цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ самомꙋ̀ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви и҆ бг҃ꙋ на́шемꙋ. [Покло́нъ.]

Psalm 26

Psalm Dawidowy. Pan jest światłością moją, i zbawieniem mojem, kogóż się bać będę? Pan jest mocą żywota mego, kogóż się mam lękać?
Gdy się zbiorą przeciwko mnie złośnicy, aby pożarli ciało moje; przeciwnicy moi, i nieprzyjaciele moi sami się potknęli i upadli.
Przetoż choćby wojsko przeciwko mnie stanęło, nie ulęknie się serce moje; choćby powstała przeciwko mnie wojna, przecież ja w tym ufam.
O jednem rzecz prosił Pana, i tej szukać będę; abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni żywota mego, a żebym oglądał wdzięczność Pańską, i dowiadywał się w kościele jego.
Bo mię skryje w dzień zły w przybytku swoim; zachowa mię w skrytości namiotu swego, a na skale wywyższy mię.
A tak wywyższona będzie głowa moja nad nieprzyjaciołmi moimi, którzy są około mnie; i będę ofiarował w przybytku jego ofiary wykrzykania; będę śpiewał i chwały oddawał Panu.
Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.
O tobie przemyśla serce moje, któryś rzekł: Szukajcie twarzy mojej; przetoż twarzy twojej, Panie! szukać będę.
Nie ukrywajże twarzy twojej przedemną, ani odrzucaj w gniewie sługi twego; tyś bywał ratunkiem moim, nie opuszczajże mię, ani mię odstępuj, Boże zbawienia mego.
Choć ojciec mój, i matka moja opuścili mię, wszakże Pan przyjął mię.
Naucz mię, Panie! drogi twojej, a prowadź mnie ścieżką dla tych, którzy mię podstrzegają.
Niepodawajże mię na wolę nieprzyjaciół moich; albowiemci powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi, i ten, który tchnie okrucieństwem.
Bym był nie wierzył, że mam oglądać dobroć Pańską w ziemi żyjących, źleby o mnie było.
Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.

Psalm 31

Pieśń Dawidowa nauczająca. Błogosławiony człowiek, któremu odpuszczono nieprawość, a którego zakryty jest grzech.
Błogosławiony człowiek, któremu nie poczyta Pan nieprawości, a w którego duchu nie masz zdrady.
Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.
Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.
przetoż grzech mój oznajmiłem tobie, a nieprawości mojej nie kryłem. Rzekłem: Wyznam na się przestępstwa moje Panu, a tyś odpuścił nieprawość grzechu mego. Sela.
Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.
Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.
Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.
Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.
Wiele boleści przypada na złośnika; ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.
Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.

Psalm 56

Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.
Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.
Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.
On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.
Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.
Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.
Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.
Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.
Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.

Trisagion według Ojcze nasz

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Najświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami; Panie, oczyść grzechy nasze; Władco, przebacz nieprawości nasze; Święty, nawiedź i ulecz niemoce nasze, dla imienia Twego.

Panie, zmiłuj się. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz, któryś jest w niebiosach, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Тропарѝ, гла́съ а҃

Ѡ҆б̾ѧ̑тїѧ ѻ҆́ч҃а ѿве́рсти мѝ потощи́сѧ, блꙋ́дно моѐ и҆жди́хъ житїѐ, на бога́тство неиждива́емое взира́ѧй щедро́тъ твои́хъ, сп҃се: ны́нѣ ѡ҆бнища́вшее моѐ да не пре́зриши се́рдце. тебѣ̀ бо, гдⷭ҇и, ѹ҆миле́нїемъ зовꙋ̀: согрѣши́хъ на не́бо и҆ пред̾ тобо́ю.

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.

Є҆гда̀ прїи́деши бж҃е, на зе́млю со сла́ваю, и҆ трепе́щꙋтъ всѧ́чєскаѧ, рѣка́ же ѻ҆́гненнаѧ пред̾ сꙋди́щемъ влече́тъ, кни̑ги разгиба́ютсѧ, и҆ та̑йнаѧ ꙗ҆влѧ́ютсѧ: тогда̀ и҆зба́ви мѧ̀ ѿ ѻ҆гнѧ̀ неꙋгаси́магѡ, и҆ сподо́би мѧ̀ ѡ҆деснꙋ́ю тебѐ ста́ти, сꙋдїѐ пра́веднейшїй.

И҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. а҆ми́нь.

Ма́терь тѧ̀ бж҃їю вѣ́мы всѝ дѣ́вꙋ вои́стиннꙋ и҆ по рождествѣ̀ ꙗ҆́вльшꙋюсѧ, любо́вїю прибѣга́ющїи къ твое́й бл҃гости: тебѐ бо и҆́мамы грѣ́шнїи предста́тельство, тебѐ стѧжа́хомъ въ напа́стехъ сп҃се́нїе, є҆ди́нꙋ всенепоро́чнꙋю.

Посе́мъ, Гдⷭ҇и поми́лꙋй, л҃.

Та́же, Прїиди́те, поклони́мсѧ цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ самомꙋ̀ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви и҆ бг҃ꙋ на́шемꙋ. [Покло́нъ.]

Psalm 33

Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.
W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.
Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.
Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.
Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.
Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.
Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go.
Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.
Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich;
Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.
Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.
On strzeże wszystkich kości jego, tak, iż i jedna z nich nie skruszy się.
Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni; Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.

Psalm 38

Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.
Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:
Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.
Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.
Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.
Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.
Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi. Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.

Psalm 40

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.
Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.
Jam rzekł: Panie! zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję, bom tobie zgrzeszył.
Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego?
Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.
Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,
Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.
Także i ten, z którymem żył w pokoju, któremum ufał, który chleb mój jadał, podniósł piętę przeciwko mnie.
Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im.
A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.
Ale ty w niewinności mojej wesprzesz mię i postawisz mię przed obliczem twojem na wieki. Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieku aż na wieki. Amen, Amen.

Trisagion według Ojcze nasz

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Najświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami; Panie, oczyść grzechy nasze; Władco, przebacz nieprawości nasze; Święty, nawiedź i ulecz niemoce nasze, dla imienia Twego.

Panie, zmiłuj się. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz, któryś jest w niebiosach, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Тропарѝ, гла́съ д҃

Смире́ннꙋю мою̀ дꙋ́шꙋ посѣтѝ гдⷭ҇и, во грѣсѣ́хъ всѐ житїѐ и҆ждившꙋю: и҆́мже ѡ҆́бразомъ блꙋдни́цꙋ, прїимѝ и҆ менѐ, и҆ сп҃си́ мѧ.

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.

Всѐ житїѐ моѐ сра́мнѡ и҆жди́хъ, гдⷭ҇и, со блꙋдни́цами ѻ҆каѧ́нный, ꙗ҆́коже блꙋ́дный ѹ҆миле́нїемъ зовꙋ̀: ѻ҆́ч҃е небе́сный, согрѣши́хъ, ѡ҆чи́сти и҆ сп҃си́ мѧ, и҆ не ѿри́ни менѐ, сама́го себѐ ѿ тебѐ ѹ҆дали́вшаго, и҆ безпло́дныхъ ра́ди дѣ́лъ ны́нѣ ѡ҆бнища́вшаго.

И҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. а҆ми́нь.

Къ бцⷣе прилѣ́жно ны́нѣ притеце́мъ, грѣ́шнїи и҆ смире́ннїи, и҆ припаде́мъ въ покаѧ́нїи зовꙋ́ще и҆з̾ глꙋбины̀ дꙋшѝ: влⷣчце, помозѝ, на ны̀ милосе́рдовавши, потщи́сѧ, погиба́емъ ѿ мно́жества прегрѣше́нїй, не ѿвратѝ твоѧ̀ рабы̑ тщы̀, тѧ̀ бо и҆ є҆ди́нꙋ наде́ждꙋ и҆́мамы.

Посе́мъ, Гдⷭ҇и поми́лꙋй, л҃.

Та́же, Прїиди́те, поклони́мсѧ цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ самомꙋ̀ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви и҆ бг҃ꙋ на́шемꙋ. [Покло́нъ.]

Psalm 69

Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy na wspominamie.
Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.
Niech będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy szukają duszy mojej; niech się obrócą na wstecz, i niech będą pohańbieni, którzy mi złego życzą.
Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!
Ale niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a którzy miłują zbawienie twoje, niech mówią zawżdy: Uwielbiony bądź, Boże nasz! Jamci nędzny i ubogi; o Boże! pospiesz się ku mnie; tyś jest pomocą moją, i wybawicielem moim! Panie! nie omieszkujże.

Psalm 70

W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohańbiony nie będę.
Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoń ku mnie ucha twego, i zachowaj mię.
Bądź mi skałą mieszkania, gdziebym zawżdy uchodził;przykazałeś, aby mię strzeżono; boś ty skałą moją i twierdzą moją.
Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika;
Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
Na tobiem spoległ zaraz z żywota; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy.
Jako dziwowisko byłem u wielu; wszakże tyś jest mocną nadzieją moją.
Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.
Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.
Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,
Mówiąc: Bóg go opuścił, gońcież go, a pojmijcie go; boć nie ma, ktoby go wyrwał.
Boże! nie oddalajże się odemnie; o Boże mój! pospieszże się na ratunek mój.
Niechże będą zawstydzeni, niech zginą przeciwnicy duszy mojej; niech będą okryci zelżywością i wstydem, którzy mi szukają złego.
Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.
Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoję, cały dzień zbawienie twoje, aczkolwiek liczby jego nie wiem.
Przystąpię do wysławiania wszelakiej mocy Pana panującego, będę wspominał własną sprawiedliwość twoję.
Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
A przetoż aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję.
Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz zaiste rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie?
Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.
A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!
Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
Nadto i język mój będzie opowiadał przez cały dzień sprawiedliwość twoję; bo się zawstydzić, i hańbę odnieść musieli ci, którzy szukali nieszczęścia mego.

Psalm 76

Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.
Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.
Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.
Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.
Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?
Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:
Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?
Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.
Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.
Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.
Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było. Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.

Trisagion według Ojcze nasz

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Najświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami; Panie, oczyść grzechy nasze; Władco, przebacz nieprawości nasze; Święty, nawiedź i ulecz niemoce nasze, dla imienia Twego.

Panie, zmiłuj się. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz, któryś jest w niebiosach, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Тропарѝ, гла́съ ѕ҃

Помышлѧ́ю де́нь стра́шный, и҆ пла́чꙋ дѣѧ́нїй мои́хъ лꙋка́выхъ: ка́кѡ ѿвѣща́ю безсме́ртномꙋ цр҃ю̀: и҆лѝ ко́имъ дерзнове́нїемъ воззрю̀ на сꙋдїю̀ блꙋ́дный а҆́зъ; бл҃гоꙋтро́бный ѻ҆́ч҃е, сн҃е є҆диноро́дный, дш҃е ст҃ы́й, поми́лꙋй мѧ̀.

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.

Во ю҆до́ли плаче́внѣ, на мѣ́стѣ, є҆́же завѣща́лъ є҆сѝ, є҆гда̀ сѧ́деши, ми́лостиве, сотвори́ти пра́ведный сꙋ́дъ, не ѡ҆бличѝ моѧ̀ сокровє́ннаѧ, нижѐ посрамѝ менѐ пре́дъ а҆́гг҃лы, но пощади́ мѧ, бж҃е, и҆ поми́лꙋй мѧ̀.

И҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. а҆ми́нь.

Милосе́рдїѧ двє́ри ѿве́рзи на́мъ, бл҃гослове́ннаѧ бцⷭ҇е, надѣ́ющїесѧ на тѧ̀ да не поги́бнемъ, но да и҆зба́вимсѧ тобо́ю ѿ бѣ́дъ: ты̀ бо є҆сѝ сп҃се́нїе ро́да хрⷭ҇тїанскагѡ.

Гдⷭ҇и поми́лꙋй, л҃.

Та́же, Прїиди́те, поклони́мсѧ цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви на́шемꙋ бг҃ꙋ. [Покло́нъ.]

Прїиди́те, поклони́мсѧ и҆ припаде́мъ самомꙋ̀ хрⷭ҇тꙋ̀, цр҃е́ви и҆ бг҃ꙋ на́шемꙋ. [Покло́нъ.]

҆҆ Посе́мъ: моли́тва ни́щагѡ, є҆гда̀ ѹ҆ны́етъ и҆ пред̾ гдⷭ҇емъ пролїе́тъ моле́нїе своѐ, р҃а.

Гдⷭ҇и, ѹ҆слы́ши моли́твꙋ мою̀, и҆ во́пль мо́й къ тебѣ̀ да прїи́детъ. не ѿвратѝ лица̀ твоегѡ̀ ѿ менѐ: во́ньже а҆́ще де́нь скорблю̀, приклонѝ ко мнѣ̀ ѹ҆́хо твоѐ: во́ньже а҆́ще де́нь призовꙋ́ тѧ, ско́рѡ ѹ҆слы́ши мѧ̀. ꙗ҆́кѡ и҆счезо́ша ꙗ҆́кѡ ды́мъ дні́е моѝ, и҆ кѡ́сти моѧ̑ ꙗ҆́кѡ сꙋши́ло сосхо́шасѧ. ѹ҆ѧ́звленъ бы́хъ ꙗ҆́кѡ трава̀, и҆ и҆́зсше се́рдце моѐ, ꙗ҆́кѡ забы́хъ снѣ́сти хлѣ́бъ мо́й. ѿ гла́са воздыха́нїѧ моегѡ̀ прильпѐ ко́сть моѧ̀ пло́ти мое́й. ѹ҆подо́бихсѧ неѧ́сыти пꙋсты́ннѣй, бы́хъ ꙗ҆́кѡ нощны́й вра́нъ на ны́рищи. бдѣ́хъ и҆ бы́хъ ꙗ҆́кѡ пти́ца ѡ҆со́бѧщаѧсѧ на здѣ̀. ве́сь де́нь поноша́хꙋ мѝ вразѝ моѝ, и҆ хва́лѧщїи мѧ̀ мно́ю кленѧ́хꙋсѧ. занѐ пе́пелъ ꙗ҆́кѡ хлѣ́бъ ꙗ҆дѧ́хъ и҆ питїѐ моѐ съ пла́чемъ растворѧ́хъ, ѿ лица̀ гнѣ́ва твоегѡ̀ и҆ ꙗ҆́рости твоеѧ̀: ꙗ҆́кѡ возне́съ низве́рглъ мѧ̀ є҆сѝ. дні́е моѝ ꙗ҆́кѡ сѣ́нь ѹ҆клони́шасѧ, и҆ а҆́зъ ꙗ҆́кѡ сѣ́но и҆зсхо́хъ. ты́ же, гдⷭ҇и, во вѣ́къ пребыва́еши, и҆ па́мѧть твоѧ̀ въ ро́дъ и҆ ро́дъ. ты̀ воскр҃съ ѹ҆ще́дриши сїѡ́на: ꙗ҆́кѡ вре́мѧ ѹ҆ще́дрити є҆го̀, ꙗ҆́кѡ прїи́де вре́мѧ. ꙗ҆́кѡ бл҃говоли́ша рабѝ твоѝ ка́менїе є҆гѡ̀, и҆ пе́рсть є҆гѡ̀ ѹ҆ще́дрѧтъ. и҆ ѹ҆боѧ́тсѧ ꙗ҆зы́цы и҆́мене гдⷭ҇нѧ, и҆ всѝ ца́рїе зе́мстїи сла́вы твоеѧ̀: ꙗ҆́кѡ сози́ждетъ гдⷭ҇ь сїѡ́на и҆ ꙗ҆ви́тсѧ во сла́вѣ свое́й. призрѣ̀ на моли́твꙋ смире́нныхъ и҆ не ѹ҆ничижѝ моле́нїѧ и҆́хъ. да напи́шетсѧ сїѐ въ ро́дъ и҆́нъ, и҆ лю́дїе зи́ждемїи восхва́лѧтъ гдⷭ҇а: ꙗ҆́кѡ прини́че съ высоты̀ ст҃ы́ѧ своеѧ̀, гдⷭ҇ь съ нб҃сѐ на зе́млю призрѣ̀, ѹ҆слы́шати воздыха́нїе ѡ҆кова́нныхъ, разрѣши́ти сы́ны ѹ҆мерщвле́нныхъ: возвѣсти́ти въ сїѡ́нѣ и҆́мѧ гдⷭ҇не и҆ хвалꙋ̀ є҆гѡ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, внегда̀ собра́тисѧ лю́демъ вкꙋ́пѣ и҆ царє́мъ, є҆́же рабо́тати гдⷭ҇еви. ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀ на пꙋтѝ крѣ́пости є҆гѡ̀: ѹ҆мале́нїе дні́й мои́хъ возвѣсти́ ми: не возведѝ менѐ во преполове́нїе дні́й мои́хъ: въ ро́дѣ родѡ́въ лѣ̑та твоѧ̑. въ нача́лѣхъ ты̀, гдⷭ҇и, зе́млю ѡ҆снова́лъ є҆сѝ, и҆ дѣла̀ рꙋкꙋ̀ твоє́ю сꙋ́ть небеса̀. та̑ поги́бнꙋтъ, ты́ же пребыва́еши: и҆ всѧ̑ ꙗ҆́кѡ ри́за ѡ҆бетша́ютъ, и҆ ꙗ҆́кѡ ѻ҆де́ждꙋ свїе́ши ѧ҆̀, и҆ и҆змѣнѧ́тсѧ. ты́ же то́йжде є҆сѝ, и҆ лѣ̑та твоѧ̑ не ѡ҆скꙋдѣ́ютъ. сы́нове ра̑бъ твои́хъ вселѧ́тсѧ, и҆ сѣ́мѧ и҆́хъ во вѣ́къ и҆спра́витсѧ.

Мл҃тва манассі́и, царѧ̀ і҆ꙋде́йска

Гдⷭ҇и вседержи́телю, бж҃е ѻ҆тє́цъ на́шихъ, а҆враа́мовъ, и҆ і҆саа́ковъ, и҆ і҆а́кѡвль, и҆ сѣ́мене и҆́хъ пра́веднагѡ: сотвори́вый нб҃о и҆ зе́млю со все́ю лѣ́потою и҆́хъ, свѧза́вый мо́ре сло́вомъ повелѣ́нїѧ твоегѡ̀, заключи́вый бе́зднꙋ, и҆ запеча́тствовавый ю҆̀ стра́шнымъ и҆ сла́внымъ и҆́менемъ твои́мъ, є҆го́же всѧ̑ боѧ́тсѧ, и҆ трепе́щꙋтъ ѿ лица̀ си́лы твоеѧ̀ ꙗ҆́кѡ непостоѧ́нно великолѣ́пїе сла́вы твоеѧ̀ , и҆ не стерпи́мь гнѣ́въ, є҆́же на грѣ́шники преще́нїѧ твоегѡ̀. безмѣ́рна же и҆ неизслѣ́дованна ми́лость ѡ҆бѣща́нїѧ твоегѡ̀: ты́ бо є҆сѝ гдⷭ҇ь вы́шнїй, бл҃гоꙋтро́бенъ. долготерпѣли́въ и҆ многоми́лостивъ, и҆ ка́ѧйсѧ ѡ҆ ѕло́бахъ человѣ́ческихъ. ты̀ гдⷭ҇и, по мно́жествꙋ бл҃гости твоеѧ̀, ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ покаѧ́нїе и҆ ѡ҆ставле́нїе согрѣши́вшымъ тебѣ̀, и҆ мно́жествомъ щедро́тъ твои́хъ, ѡ҆предѣли́лъ є҆сѝ покаѧ́нїе грѣ́шникѡмъ во сп҃се́нїе. ты̀ ѹ҆́бѡ гдⷭ҇и бж҃е си́лъ, не положи́лъ є҆сѝ покаѧ́нїе пра́вєднымъ, а҆враа́мꙋ и҆ і҆саа́кꙋ и҆ і҆а́кѡвꙋ, не согрѣши́вшымъ тебѣ̀. но положи́лъ є҆сѝ покаѧ́нїе на мнѣ̀ грѣ́шнѣмъ: занѐ согрѣши́хъ па́че числа̀ песка̀ морска́гѡ. ѹ҆мно́жишасѧ беззакѡ́нїѧ моѧ̑, гдⷭ҇и, ѹ҆мно́жишасѧ беззакѡ́нїѧ моѧ̑: и҆ нѣ́смь досто́инъ воззрѣ́ти, и҆ ви́дѣти высотꙋ̀ нбⷭ҇нꙋю ѿ мно́жества непра́вдъ мои́хъ. слѧ́ченъ є҆́смь мно́гими ѹ҆́зами желѣ́зными, во є҆́же не возвестѝ главы̀ моеѧ̀, и҆ нѣ́сть мѝ ѡ҆слабле́нїѧ: занѐ прогнѣ́вахъ ꙗ҆́рость твою̀, и҆ лꙋка́вое пред̾ тобо́ю сотвори́хъ, не сотвори́вый во́ли твоеѧ̀, и҆ не сохрани́вый повелѣ́нїй твои́хъ. и҆ ны́нѣ приклонѧ́ю колѣ̑на се́рдца, тре́бꙋѧ ѿ тебѐ бла́гости: согрѣши́хъ гдⷭ҇и, согрѣши́хъ, и҆ беззакѡ́нїѧ моѧ̑ а҆́зъ вѣ́мъ: но прошꙋ̀ молѧ́сѧ, ѡ҆сла́би мѝ гдⷭ҇и, ѡ҆сла́би мѝ, и҆ не погꙋбѝ менѐ со беззако́ньми мои́ми. нижѐ въ вѣ́къ враждова́въ соблюде́ши ѕѡ́лъ мои́хъ, нижѐ ѡ҆сꙋ́диши мѧ̀ въ преиспо́днихъ землѝ. занѐ ты̀ є҆сѝ бж҃е, бг҃ъ ка́ющихсѧ, и҆ на мнѣ̀ ꙗ҆ви́ши всю̀ бл҃гость твою̀, ꙗ҆́кѡ недосто́йна сꙋ́ща сп҃се́ши мѧ̀, по мно́зѣй ми́лости твое́й, и҆ восхвалю́ тѧ вы́нꙋ во дне́хъ живота̀ моегѡ̀: ꙗ҆́кѡ тѧ̀ пое́тъ всѧ̀ си́ла нбⷭ҇наѧ, и҆ твоѧ̀ є҆́сть сла́ва во вѣ́ки вѣкѡ́въ, а҆ми́нь.

To samo, codzienna pochwała

Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój, ludziom dobra wola. Chwalimy Cię, błogosławimy Cię, kłaniamy się Tobie, wysławiamy Cię, dziękujemy Ci bardzo przez wzgląd na Twoją chwałę. Panie, Królu Niebieski, Boże, Ojcze Wszechmogący, Synu Jednorodzony, Jezusie Chrystusie i Duszo Święta. Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca, zagładź grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Zabierz grzechy świata, przyjmij naszą modlitwę. Zasiądź po prawicy Ojca, zmiłuj się nad nami. Bo Ty jesteś jedyny Święty; Jesteś jedynym Panem, Jezusem Chrystusem, na chwałę Boga Ojca, amen.

Będę Cię błogosławił każdego dnia i wysławiał Twoje imię na wieki wieków.

Panie, Ty byłeś naszą ucieczką na wieki wieków. Az reh: Panie, zmiłuj się nade mną, uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciwko Tobie. Panie, przyszedłem do Ciebie, naucz mnie pełnić Twoją wolę, bo Ty jesteś moim Bogiem, bo Ty jesteś źródłem życia, w Twoim świetle ujrzymy światło. Okaż swoje miłosierdzie tym, którzy Cię prowadzą.

Panie, spraw, abyśmy w tym dniu zostali zachowani bez grzechu. Błogosławiony jesteś, Panie, Boże Ojcze nasz, a imię Twoje będzie pochwalone i uwielbione na wieki, amen.

Niech miłosierdzie Twoje będzie nad nami, Panie, gdy Tobie ufamy. Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie przez swoje usprawiedliwienie. Błogosławiony jesteś, Mistrzu, oświeć mnie swoim usprawiedliwieniem. Błogosławiony jesteś, Święty, oświeć mnie swoim usprawiedliwieniem.

Panie, miłosierdzie Twoje na wieki, nie gardź dziełem rąk Twoich: Tobie należy się chwała, Tobie śpiewanie, Chwała Tobie, Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, na wieki wieków, amen.

Panie, zmiłuj się (12).

Modlitwa św. Eustracjusza

Wysławiam Cię, Panie, bo wejrzałeś na moją pokorę i zamknąłeś mnie w rękach wroga, ale uratowałeś moją duszę od potrzeby. A teraz, Mistrzu, niech mnie okryje Twoja ręka i niech zstąpi na mnie Twoje miłosierdzie, gdyż moja dusza jest niespokojna i bolesna od swego pochodzenia, od mojego przeklętego i nieczystego ciała. Niech zły zniszczy Radę i zmiażdży Was w ciemnościach za nieznane i znane grzechy mojego życia. Bądź dla mnie miłosierny, Mistrzu, i niech dusza moja nie widzi ponurego spojrzenia przebiegłych demonów, ale niech Aniołowie przyjmą Twoje luminarze i luminarze. Oddaj chwałę Twojemu świętemu imieniu i swoją mocą prowadź mnie na Twój Boski Sąd, abym nigdy nie był przeze mnie osądzany, aby ręka księcia tego świata nie przyjęła mnie, nawet by wyrwać mnie, grzesznika, w otchłań piekła, ale objaw się mi i bądź moim Zbawicielem i Orędownikiem. Ciało i ta męka i radość są Twoim sługą.

Zmiłuj się, Panie, nad moją duszą, skalaną namiętnościami tego życia, i przyjmij ją w czystości przez pokutę i spowiedź, albowiem błogosławiony jesteś na wieki wieków, amen.

To samo, Trisagionie. A według Ojcze nasz:

Trisagion według Ojcze nasz

Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Najświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami; Panie, oczyść grzechy nasze; Władco, przebacz nieprawości nasze; Święty, nawiedź i ulecz niemoce nasze, dla imienia Twego.

Panie, zmiłuj się. (Trzy razy)

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, i teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Ojcze nasz, któryś jest w niebiosach, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albowiem Twoje jest królestwo i moc, i chwała, Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Тропарѝ, гла́съ и҃

Ѻ҆́комъ бл҃гоꙋтро́бнымъ, гдⷭ҇и, ви́ждь моѐ смире́нїе: ꙗ҆́кѡ по ма́лѣ жи́знь моѧ̀ и҆ждива́етсѧ, и҆ ѿ дѣ́лъ нѣ́сть мнѣ̀ сп҃се́нїѧ. сегѡ̀ ра́ди молю́сѧ: ѻ҆́комъ бл҃гоꙋтро́бнымъ, гдⷭ҇и, ви́ждь моѐ смире́нїе, и҆ сп҃си́ мѧ.

Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.

Вѣ́къ мо́й скончава́етсѧ, и҆ стра́шный тво́й престо́лъ гото́витсѧ, житїѐ моѐ мимохо́дитъ, сꙋ́дъ менѐ жде́тъ, претѧ̀ мнѣ̀ ѻ҆́гненнꙋю мꙋ́кою, и҆ пла́менемъ негаси́мымъ: сле́зъ тꙋ́чꙋ пода́ждь мѝ, и҆ ѹ҆гасѝ є҆гѡ̀ си́лꙋ, хотѧ́й сп҃сти́сѧ всѣ́мъ человѣ́кѡмъ.

И҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. а҆ми́нь.

И҆́же на́съ ра́ди рожде́йсѧ ѿ дв҃ы, и҆ распѧ́тїе претерпѣ́въ, бл҃гі́й, и҆спрове́ргїй сме́ртїю сме́рть, и҆ воскресе́нїе ꙗ҆вле́й ꙗ҆́кѡ бг҃ъ, не пре́зри ꙗ҆́же созда́лъ є҆сѝ рꙋко́ю твое́ю, ꙗ҆вѝ человѣколю́бїе твоѐ, многомлⷭ҇тиве, прїимѝ ро́ждшꙋю тѧ̀ бцⷣꙋ молѧ́щꙋюсѧ за ны̀, и҆ спасѝ сп҃се на́шъ, лю́ди ѿча̑ѧнныѧ.

Таже, Гдⷭ҇и поми́лꙋй, л҃.

И҆ ѿпꙋ́стъ

А҆́ще і҆ере́й: Хрⷭ҇то́съ и҆́стинный бг҃ъ на́шъ, мл҃твами пречⷭ҇тыѧ своеѧ̀ мт҃ре, ст҃ы́хъ сла́вныхъ и҆ всехва́льныхъ а҆пⷭ҇лъ, прпⷣбныхъ и҆ бг҃оно́сныхъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ, и҆ всѣ́хъ ст҃ы́хъ, поми́лꙋетъ и҆ спасе́тъ на́съ, ꙗ҆́кѡ бла́гъ и҆ чл҃вѣколю́бецъ.

И҆ мы̀: А҆ми́нь.

А҆́ще несщ҃е́нный: Гдⷭ҇и і҆и҃се хрⷭ҇тѐ сн҃е бж҃їй, мл҃твами пречⷭ҇тыѧ своеѧ̀ мт҃ре, ст҃ы́хъ сла́вныхъ и҆ всехва́льныхъ а҆пⷭ҇лъ, прпⷣбныхъ и҆ бг҃оно́сныхъ ѻ҆ц҃ъ на́шихъ, и҆ всѣ́хъ ст҃ы́хъ, спасѝ на́съ, ꙗ҆́кѡ бла́гъ и҆ чл҃вѣколю́бецъ. а҆ми́нь.

Prayer Book · Orthodox House
⚠ Report a mistake
Tap a line to highlight it. The highlights are saved on this device.