შენი ქალწულობის მშვენიერებაზე და შენს ყველაზე გაბრწყინებულ სიწმინდეს, / განცვიფრებულმა შესძახა გაბრიელმა, ღვთისმშობელო: / რა ქებას მოგიტან ღირსი? / რას წავიღებ შენგან? / დაბნეული და შეშინებული ვარ. / უფრო მეტიც, როგორც მიბრძანა, გიხმობ: / გიხაროდენ, ნეტარო.