ახლა გულმოდგინედ მივუდგეთ ღვთისმშობელს, როგორც ცოდვისა და თავმდაბლობის პროზელიტიზატორს, და დავეცემით სინანულით, სულის სიღრმიდან მოვუწოდებთ: ქალბატონო, შეგვიწყალე, შეგვიწყალე: ვიბრძვით, მრავალი ცოდვისგან ვიღუპებით: ნუ აშორებ შენს მსახურებს ამაოებას, რადგან შენ ხარ ერთადერთი იმედი იმამი.
ნურასოდეს გავჩუმდეთ, ღვთისმშობელო, უღირსთათვის შენი ძალის სათქმელად: შენ რომ არ დადგე ჩვენს წინაშე სალოცავად, ვინ დაგვიხსნიდა ასეთი უბედურებისგან? ვინ დაიცავდა მათ აქამდე? ჩვენ არ დავიხევთ, ქალბატონო, თქვენგან, რადგან თქვენი მსახურები ყოველთვის გიხსნით ყოველგვარი ბოროტებისგან.