Duke u larguar nga bota e Davidit, / dhe duke numëruar gjithçka që ishte në të si të ishte e mençur, / dhe u vendose në një vend të heshtur, / u mbushe me gëzim shpirtëror, Ati ynë Nil: / dhe duke denjuar t'i shërbesh të Vetmit Zot, / lulëzove si një feniks, / dhe si një hardhi pjellore i shumove fëmijët e shkretë. / Edhe ne thërrasim në shenjë mirënjohjeje: / Lavdi Atij që ju forcoi, jeni në luftën e të jetuarit në shkretëtirë, / lavdi Atij që ju zgjodhi si eremit në Rusi dhe lavdi Atij që na shpëton me lutjet tuaja.