Порано, отфрлајќи го светот, како морските неволји, избегавте, почитувани отци: по волјата Божја во морските води, ја прифативте својата блажена смрт, а земјата радосна ја оставивте на безболен одмор. Така, и по смртта на Христа Бога, чудата обилно се прославуваа; на верните помагачи [помошници] им се покажуваше топлина во неволјите. А сега на небото, стоејќи пред престолот Христов, преблагословена Васијана и преславен Јона, молете се непрестајно за нашите души.