წახვედი, გაექცე დავითის სამყაროს და ყველაფერი მასში ოსტატობად ჩათვალე და ჩუმად დასახლდი, სულიერი სიხარულით აღივსე, მამაო ჩვენო, ნილოსო, და ერთ ღმერთს რომ ემსახურე, ფენიქსივით აყვავდი და ნაყოფიერი ვაზივით გაამრავლე უდაბნოს შვილები. ჩვენც მადლიერებით ვღაღადებთ: დიდება მას, ვინც გაგაძლიერა უდაბნოში ცხოვრების ასკეტურ ბრძოლაში: დიდება მას, ვინც აგირჩია რუსეთში მოღუშულად და მეგზურად: დიდება შენი ლოცვით და მას, ვინც გვიხსნის.