Къ бцⷣѣ прилѣ́жнѡ ны́нѣ притеце́мъ грѣ́шнїи и҆ смире́ннїи, и҆ припаде́мъ въ покаѧ́нїи зовꙋ́ще и҆з̾ глꙋбины̀ дꙋшѝ: влⷣчце, помозѝ, на ны̀ милосе́рдовавши, потщи́сѧ, погиба́емъ ѿ мно́жества прегрѣше́нїй, не ѿвратѝ твоѧ̑ рабы̑ тщы̀, тѧ́ бо и҆ є҆ди́нꙋ наде́ждꙋ и҆́мамы.
To the Most Pure Lady, let us now draw near with humility and contrition of heart, falling down before Thee in confession from the depths of our soul: Mistress, help us, having mercy on Thy servant, lest Thou withhold Thy mercy from Him, for Thou alone art His hope.
Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.
Glory to Thee, and to Thy Son, and to Thy Holy Spirit.