ო, კურთხეულო დედოფალო, ღმრთისმშობელო ჩემო იმედიო, ობოლთა მცველი, უცხოთა შუამავალი, მწუხარეთა სიხარული, შეურაცხყოფილთა მფარველი: შენ ხედავ ჩემს უბედურებას, ხედავ ჩემს უბედურებას; დამეხმარე, რამეთუ სუსტი ვარ; მაჭამე, რადგან უცხო ვარ. შენ იცი ჩემი შეურაცხყოფა: როგორც გინდა, გაანთავისუფლე იგი, რადგან შენს გარდა სხვა დახმარება არ მაქვს, არც სხვა შუამავალი და არც კარგი ნუგეშისმცემელი, შენს გარდა, ღვთისმშობელო. უკუნითი უკუნისამდე მიცავ და მიცავ.