Воскрⷭ҇нїе твоѐ хрⷭ҇тѐ сп҃се, / а҆́гг҃ли пою́тъ на нб҃сѣ́хъ, / и҆ на́съ на землѝ сподо́би, / чⷭ҇тымъ се́рдцемъ / тебѐ сла́вити.
Сті́хъ: Гдⷭ҇ь воцр҃и́сѧ, въ лѣ́потꙋ ѡ҆блече́сѧ.
Stikhl: O Lord, Thou hast clothed Thyself in beauty.
Врата̀ сокрꙋши́въ мѣ̑днаѧ, / и҆ верєѝ а҆́дѡвы сотры́й, / ꙗ҆́кѡ бг҃ъ всеси́ленъ, / ро́дъ человѣ́ческїй па́дшїй воскр҃си́лъ є҆сѝ. / сегѡ̀ ра́ди и҆ мы̀ согла́снѡ вопїе́мъ: / воскр҃сы́й и҆з̾ ме́ртвыхъ, гдⷭ҇и сла́ва тебѣ̀.
Enfermantes les portes de l’argentée,
et délivrant l’enfer des liens,
car Dieu est tout-puissant,
il a ressuscité le genre humain tombé.
Par cet acte, nous consentons à crier :
ressuscite les morts, O Gloire du Seigneur.
Сті́хъ: И҆́бо ѹ҆твердѝ вселе́ннꙋю, ꙗ҆́же не подви́житсѧ.
Stikhl: Et obi utochnnut velsennnuyu, gye ne podvijitsya.
Тлѣ́нїѧ на́съ дре́внѧгѡ хрⷭ҇то́съ и҆спра́вити хотѧ̀, / на крⷭ҇тѣ̀ пригвожда́етсѧ, / и҆ во гро́бѣ полага́етсѧ, / є҆го́же мѷронѡ́сицы жєны̀ со слеза́ми и҆ска́хꙋ, пла́чꙋщѧ глаго́лахꙋ: / ѹ҆вы̀ на́мъ сп҃се всѣ́хъ, / ка́кѡ и҆зво́лилъ є҆сѝ во гро́бѣ всели́тисѧ; / всели́выйсѧ же хотѧ̀, ка́кѡ ѹ҆кра́денъ бы́лъ є҆сѝ; / ка́кѡ преложи́лсѧ є҆сѝ; / ко́е же мѣ́сто твоѐ живоно́сное сокры̀ тѣ́ло; / но влⷣко, ꙗ҆́кѡ ѡ҆бѣща́лсѧ є҆сѝ на́мъ ꙗ҆ви́сѧ, / и҆ ѹ҆толѝ ѿ на́съ рыда́нїе сле́зъ. / пла́чꙋщымсѧ же и҆̀мъ, а҆́гг҃лъ къ ни̑мъ возопѝ: / ѿ пла́ча преста́вшѧ а҆пⷭ҇лѡмъ рцы́те, ꙗ҆́кѡ воскр҃се гдⷭ҇ь, / мі́рови да́рꙋѧ ѡ҆чище́нїе, и҆ ве́лїю млⷭ҇ть.
Désolation de l'ancienne chair du Christ nous voulait réparer,
Il la fixe sur la croix,
Et la place dans le tombeau,
Les femmes, avec des larmes, cherchaient Son myron, pleurant et disant :
Vous, Seigneur, sauvez-nous tous,
Comme vous avez voulu vous réinstaller dans le tombeau ;
Voulant s'y installer, comme vous étiez revêtu ;
Comme vous êtes devenu ;
Mais où est votre vivifiant corps caché ?
Cependant, car vous nous avez promis d'être avec nous,
Et vous avez arrêté nos larmes de pleurs.
Pleurent-ils, un ange leur dit :
Arrêtez vos pleurs, apportez des louanges,
Car le Seigneur est ressuscité,
Il donne la vision du monde et nous invite à prier.
Сті́хъ: До́мꙋ твоемꙋ̀ подоба́етъ ст҃ы́нѧ гдⷭ҇и, въ долготꙋ̀ дні́й.
Stichos: À ta maison, ô Seigneur, convient un mur du Tout-Puissant, pour la durée des jours.
Распны́йсѧ ꙗ҆́кѡ восхотѣ́лъ є҆сѝ хрⷭ҇тѐ, / и҆ сме́рть погребе́нїемъ твои́мъ плѣни́вый, / тридне́венъ воскрⷭ҇лъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ бг҃ъ со сла́вою, / мі́рови да́рꙋѧ безконе́чнꙋю жи́знь, / и҆ ве́лїю млⷭ҇ть.
Crucifixus est quia voluit Iesu Christus, / et mors trahitus est ab operibus tuis captivus, / triduum resurrexit Iesu Christus, quia Deus cum gloria, / mundi dona confert aeternam vitam, / et dicit misericordiam.
Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ, и҆ ны́нѣ и҆ при́снѡ и҆ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. а҆ми́нь.
Glory to the Father and to the Son and to the Holy Spirit, and now and ever and unto the ages of ages. Amen.
Бг҃оро́диченъ: Творе́цъ и҆ и҆зба́витель мо́й пречⷭ҇таѧ, / хрⷭ҇то́съ гдⷭ҇ь и҆з̾ твои́хъ ложе́снъ проше́дъ, / въ мѧ̀ ѡ҆болкі́йсѧ, / пе́рвыѧ клѧ́твы а҆да́ма свободѝ. / тѣ́мже тѝ всечⷭ҇таѧ, / ꙗ҆́кѡ бж҃їи мт҃ри же и҆ дв҃ѣ, / вои́стиннꙋ вопїе́мъ немо́лчнѡ: / ра́дꙋйсѧ а҆́гг҃льски, ра́дꙋйсѧ влⷣчце, / предста́тельство и҆ покро́ве, / и҆ сп҃се́нїе дꙋ́шъ на́шихъ.
Béguiche: Créateur et Sauveur mien, ô Être Saint, / Jésus-Christ est venu de ton sein, / dans ma douleur, / libérant la première malédiction d'Adam. / Par conséquent, tout-puissante, / car Mère et Seconde Moïse, / nous crions sans voix : / réjouis-toi en langage angélique, ô Maître, / intercesseur et couverture, / et salut de nos âmes.
҆҆ Мл҃тва ст҃а́гѡ сѷмеѡ́на бг҃опрїи́мца:
Mercy of the holy Theotokos is always received by Him Who Receiveth.
Ны́нѣ ѿпꙋща́еши раба̀ твоего̀, влⷣко, / по глаго́лꙋ твоемꙋ̀, съ ми́ромъ: / ꙗ҆́кѡ ви́дѣста ѻ҆́чи моѝ сп҃се́нїе твоѐ, / є҆́же є҆сѝ ѹ҆гото́валъ пред̾ лице́мъ всѣ́хъ люде́й, / свѣ́тъ во ѿкрове́нїе ꙗ҆зы́кѡвъ, / и҆ сла́вꙋ люде́й твои́хъ і҆и҃лѧ.
Nunc dimittis servum tuum, Domine, / secundum verbum tuum: / quia vides misericordiam meam, / quam praeparasti ante oculos omnium hominum, / lucem in cruentis linguis, / et gloriam tuorum.