Со ст҃ы́ми ѹ҆поко́й хрⷭ҇тѐ дꙋ́шꙋ раба̀ твоегѡ̀ [и҆лѝ: рабы̀ твоеѧ̀], и҆дѣ́же нѣ́сть болѣ́знь, ни печа́ль, ни воздыха́нїе, но жи́знь безконе́чнаѧ.
Со светите покой, О Христе, душата на твојот слуга, каде што нема болест, ниту туга, ниту стон, но вечна живот.