როგორ ახარებ მათ, ვინც შენზე ფიქრობს, რამდენად მაცოცხლებელია შენი სიტყვა, ზეთზე რბილი და თაფლზე ტკბილი, არის შენთან საუბარი. შენდამი ლოცვა შთააგონებს და სიცოცხლეს ანიჭებს; რა შიშით ივსება მაშინ გული და როგორი დიდებული და გონივრული ხდება ბუნება და მთელი ცხოვრება! სადაც შენ არ ხარ, იქ სიცარიელეა. სადაც ხარ, იქ სულის სიმდიდრეა, იქ სიმღერა ცოცხალი ნაკადივით იღვრება: ალილუია!