Κύριε, πόσο καλό είναι να μένω μαζί σου: ο ευωδιαστός άνεμος, τα βουνά που απλώνονται στον ουρανό, τα νερά σαν ατελείωτοι καθρέφτες, που αντανακλούν το χρυσάφι των ακτίνων και την ελαφρότητα των σύννεφων. Όλη η φύση ψιθυρίζει μυστηριωδώς, όλα είναι γεμάτα στοργή, και τα πουλιά και τα ζώα φέρουν τη σφραγίδα της αγάπης Σου. Ευλογημένη η μητέρα γη με τη φευγαλέα ομορφιά της, ξυπνώντας λαχτάρα για την αιώνια πατρίδα, όπου σε άφθαρτη ομορφιά ακούγεται: Αλληλούια!