Радоста на пасхалните поворки околу Домот Божји останува далечен спомен, Господи, и мојата душа е во очај. Сета моја поранешна вера е нарушена, па му велам на Бога, мојата карпа: „Зошто ме заборави?“ Но Господ допрва ќе ја заповеда Својата непоколеблива љубов кон мене, и надевајќи се на Неговата помош, Го фалам, велејќи:
Исусе, радост на враќањето дома за оние на земјата!
Исусе, долгоочекуваното обединување со сите на небото!
Исусе, исуши ми ги горчливите солзи!
Исусе, врати ми ја заборавената песна!
Исусе, светлина испратена од светлиот Отец!
Исусе, вистина која нè води до небесниот олтар Божји!
Исусе, прослава која го крева тешкото срце!
Исусе, спокојство што го смирува вознемирениот ум!
Исусе, враќање на прославата за паднатите!
Исусе, возобновување на веселбата за свадбата!
Исусе, ти што ги правиш тажните да танцуваат!
Исусе, ти што ги тераш депресивните да пеат!
Исусе, светлина на оние во темнина, слава Ти!