როგორც ნაყოფიერი ვაზი, პატიოსან ჯულიტო,/ მეფეს მიუტანე მწიფე ყურძენი, ყველა ღმერთს,/ შენს დიდებულ ძეს კირიკოს,/ უხვად შემკული მისი ტანჯვით/ და შენი სისხლით დასრულებული,/ ამგვარად, უზენაესმა მოგანიჭა საზღაური უმაღლესში,// სადაც მხიარულად გვიხსენ ჩვენ, მომთმენი და მომთმენი მოწამეები.
* * *