Me rrëketë e lotëve të tu kultivoje shterrën, / dhe ata që nga thellësia e psherëtimave dhanë fryt me njëqind mundime, / dhe ti ishe një llambë e gjithësisë, / shkëlqeje nga mrekullitë, At Pachomius yni, // lutuni Krishtit Zot të na shpëtojë shpirtin.
* * *